Skip to main content
Ik heb hem al jaren, deze plant met de naam graslelie. Hij verhuist in het voorjaar mee naar Frankrijk waar hij de hele zomer buiten staat, gewoon op een muurtje. In dan gaat de plant in het najaar weer mee naar Nederland en staat hij in een hoekje van onze huiskamer. Als de fut eruit is en er overal bruine bladeren komen knip ik een van die hangende plantjes af, zet die even in een glas water tot dat er wat wortels aan zitten en dan heb ik weer een nieuwe plant die ik kan oppotten. Zo heb ik nog twee planten die al jaren mee verhuizen. Ik voorzie in de toekomst wel een probleem als we onze VW bus moeten gaan inruilen voor een nieuwere, kleinere auto want dan zullen we aanzienlijk minder ruimte hebben.
Oh, die had ik vroeger ook :-) En ook de groene variant. En Kindjes-op-Moeder's-Schoot. Enz. En nu heb ik geen groene vingers meer :-)
ReplyDeleteHaha...je lijkt mij wel. Ik heb haar ook in mijn kamer hangen. Het is de bet-bet-bet-overgrootmoeder van de allereerste. Gaat al jaren mee, en als de bos baby's te groot wordt dan kies ik er een of twee uit, en dat wordt dan de volgende generatie.
ReplyDeleteEen kleinere auto...tja, is er niet ergens een plantjes-asiel?
Ja, Lida, dit is ook al de zoveelste generatie. Ik zou de planten bij mijn Franse buurvrouw kunnen brengen, maar die vergeet ze water te geven, dat wordt niets.
DeleteWe hebben een aanhangwagen, Nana, een grote zelfs. Die zullen we in de toekomst af en toe moeten meenemen want ik sleep altijd zoveel mee.
ReplyDeleteJa, dit is een dankbare plant, Elizabeth, want ik heb al heel wat stekjes uitgedeeld.
ReplyDeleteWie weet, kom ik je een stekje brengen, Mirjam.
ReplyDeleteLekker makkelijk als je zo'n plant telkens weer kan vernieuwen.
ReplyDeleteWordt vervolgd!
ReplyDelete