Heel normaal

We zochten vanmorgen het beginpunt van onze wandeling, reden een doodlopend weggetje in en konden aan het eind voor dit hek niet makkelijk keren. De eigenaresse kwam naar buiten en zei dat het hek wel open mocht zodat wij even konden steken. Toen ze hoorde dat wij gingen wandelen vertelde ze dat de route die wij wilden gaan lopen hier ook opgepakt kon worden. Zet de auto dan maar even op ons terrein, net zo makkelijk. Toen ik zei dat ik dat heel aardig van haar vond antwoordde ze dat dat toch heel normaal was. Nou, beter kan je dag niet worden!

Een prachtige wandeling en we zagen weer van alles. Hoe leuk kan je tuin worden bijvoorbeeld met een paar doorgeschoten kolen als bloeiende planten.

Een stroompje met een bruggetje van houten balken en twee stappen verderop tientallen sleutelbloemen langs ons pad.

We stuitten op een grote kudde schapen die allemaal overeind moesten komen om ons te laten passeren. En ze lagen zo lekker in de schaduw onder de bomen, arme beesten. Van bovenaf hadden we een mooi gezicht op oude terrassen met hun gestapelde muurtjes. De onderste foto is op bijna het hoogste punt van onze wandeling genomen, ruim 900 meter. Hierna gingen we flink afdalen en kwamen weer bij het mooie huis waar onze auto stond. Het bleek trouwens dat de burgemeester van de gemeente waar wij rondwandelden er woonde. Hij heeft in ieder geval een hele aardige vrouw.