Zeshonderd tips

We lopen aardig synchroon, de man en ik. Hij in de moestuin waar hij het grootste deel vrij van onkruid heeft en de grond losgewoeld met een spitvork. Spitten doen we niet meer. Veel te zwaar en er het wordt al jaren afgeraden, je zou het bodemleven te veel verstoren. En mijn border is voor meer dan de helft  schoon, het wordt weer een lust voor het oog. Als het weer zo mooi blijft zal er al gauw meer kleur in komen. 's Avonds lezen we wat over moestuinieren. Vlak voor we weggingen zag ik het tijdschrift van Gardener's World in de supermarkt liggen, het is heel lezenswaardig. Het boekje met 600 tips voor de moestuin schafte ik veertig jaar geleden aan toen we een winkel/werkplaats in Stolwijk kochten met een lap van een moestuin. We dachten in onze jeugdige onbezonnenheid dat we zo'n tuintje er wel even bij konden doen. Met drie kleine kinderen en een drukke zaak waarin zestig uur in de week werken normaal was. We kwamen er al snel achter dat dat teveel van het goede was en vonden gelukkig iemand die de tuin wel bij wilde houden. Maar dat boekje heb ik altijd bewaard en we zitten er nu  graag in te lezen. Op het spitten na is er niet zoveel veranderd op het gebied van groenten kweken en wij zijn amateurs, kunnen niet genoeg weten.