Berkenwoudse Driehoek

Verleden jaar voorjaar liepen wij heel vaak de Zwarte Sternroute in de Berkenwoudse Driehoek. Een prachtig gebied daar en heerlijk rustig. De meeste mensen die er lopen hebben een verrekijker en/of fototoestel bij zich, vogelliefhebbers dus. Vogels zijn er dan ook genoeg te zien. Wij liepen gisteren een klein stukje van deze route om te kijken of ik er wat op de foto kon krijgen.

Volgens mij kan deze grauwe gans links langer op één been staan dan ik, hij veranderde niet van houding toen ik stond te fotograferen.

Het mooie fijne blad van een berkenboom. Als je daar door heen kijkt naar een blauwe lucht is je dag al goed.

Deze witte reiger stond rustig tussen het riet, te wachten op....? Ze hebben altijd zo'n oudemannetjes uitstraling met die opgetrokken schouders.

Dat vleugje groen aan de bomen, ik kijk er ieder voorjaar naar uit.

Raapzaad, varens die zich ontrollen, heerlijk om te zien.

Als je goed over de ruige weilanden keek zag je hier en daar een zwaan op haar nest zitten.

Bij het zien van iemand met een verrekijker of fototoestel voor zijn neus vraag ik altijd of er iets interessants te zien is, zo heb ik al veel geleerd want mensen vertellen graag over wat ze zien. Maar ik heb daardoor ook foto's kunnen nemen die ik anders gemist zou hebben, zoals deze lepelaar. Er liepen er nog meer en samen met het echtpaar dat ons er op wees hebben we er van staan te genieten.

Wist je dat wanneer jonge lepelaars uit het ei kruipen ze een normale snavel hebben. Deze snavel verandert snel in de lepelvorm. Ook de kleur van de snavel verandert wanneer het kuiken volwassen wordt. De lichte snavel kleurt zwart met een geel uiteinde.

Toen we uit de auto stapten om te gaan wandelen hoorden we ze overal, de grutto's. Maar om ze op de foto te krijgen is een tweede. Mijn laatste foto, niet helemaal scherp maar ik heb hem wel, de grutto. Wat is ie toch mooi.