Notre coeur est toujours en Ardèche

Na een rustige reis met mooi weer en weinig verkeer op de weg kwamen we gisteren aan het eind van de dag weer in Stolwijk aan. Onderweg al gebeld met Theo, onze Stolwijkse Chinees en daar ons maaltje besteld wat net verpakt werd toen ik binnenkwam.

De avond ervoor hebben we met zeventien mensen uit ons dorp gegeten in een restaurant vlakbij. Dat doen we altijd na de najaarswandeling, gezamenlijk ergens eten maar de wandeling zelf ging helaas niet door wegens regen. Nou waren wij toch niet meegegaan omdat wandelen niet meer gaat met mijn knieën en Mart omdat hij nog veel te doen zou hebben op onze laatste dag.

Maar voor het eten hadden wij wel ingeschreven, dat wilden we niet missen. En wat was het weer leuk. Niet zo moeilijk met zulke fijne mensen die wij als dorpsgenoten hebben, wat hebben wij het daarmee getroffen. Toen wij afscheid van iedereen namen werd er gevraagd of we via de dorps-app wilden laten weten of we goed aangekomen waren. Ik stuurde het volgende berichtje: Arrivé sain en sauf aux Paus-Bas mais notre coeur est toujours en Ardèche (Goed aangekomen in Nederland maar ons hart is nog steeds in de Ardèche).