Van dingen die voorbij gaan....

Dit is het echtpaar Vidal. Ze hebben een klein huisje in ons dorp waar ze nog maar zelden komen. In onze beginjaren waren ze er weleens een dag of twee, drie maar nu komen ze nog maar één of twee keer per jaar en dan een paar uurtjes. De ramen gaan even open, er wordt wat gekletst met de buren, vooral madame Vidal is daar heel goed in, haar mondje staat niet stil, en dan gaan ze weer richting Privas waar ze wonen. Monsieur Vidal is de tachtig al gepasseerd maar nog altijd aan het werk in zijn tuin, vertelde zijn vrouw. Wat moeten ze nog met dat huisje, vragen wij ons weleens af. Ze hebben één zoon, Alain, die iets hoogs is in het leger. Als hij niet aan het vergaderen is in Parijs zit hij wel ergens in een ver vreemd land, op dit moment in Mali, vertelde zijn moeder. De oudste jongen studeert in Frankrijk, de rest van het gezin gaat nog altijd mee. De vrouw van Alain heeft haar drie zoons in drie verschillende verre landen ter wereld gebracht en twee keer kon haar man er niet bij zijn. Ze kwamen hier weleens in de zomervakantie toen de kinderen nog klein waren. Maar goed, Alain heeft ook niet veel tijd meer om hier te komen, wat jammer is want het was een heel leuk gezin. Ik vond nog wat foto's van tien jaar geleden, kleinzoon Thijs met het rode broekje aan was toen nog een ukkie, nu al weer dertien jaar.