Vrienden

Samen met vrienden die op bezoek waren maakten we gisteren een wandelingetje vanuit Le Serret. We namen de route die we met wat buren van het voorjaar schoongemaakt hebben. Dit stroomje moesten we oversteken en er was zo weinig water dat we gewoon over de stenen heen konden lopen. Dat was dit voorjaar wel anders, toen balanceerden we van steen tot steen om droge voeten te houden.

Nog een week of twee, drie en dan gaan de kastanjes weer vallen. We hebben nog nergens netten gezien, misschien dat ze wat later zijn door de droogte.

Ernest en Mart bewonderden de stapel gekloofd hout die daar lag, Etienne heeft waarschijnlijk hulp gehad van zijn zoon. Kastanjehout, dat brandt goed.

Behalve dat wandelingetje van zo'n vijf kwartie hebben we lekker gegeten en en gedronken en ontzettend veel gekletst. Mens, wat kunnen wij kletsen, we kunnen met moeite afscheid nemen van  elkaar.