Oud-West

Voor de vierde keer gingen we gisteren op stap met de  routegids 'Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam'. Hoewel het zonnig weer was voelde het heel koud aan met de wind die vanaf het IJ kwam. Direct vol in het zicht stond daar het Pontsteigergebouw. In 2018 trokken de eerste bewoners in de dure appartementen. De vier penthouses op de bovenste verdieping schijnen door een Amsterdamse horecaondernemer in één keer voor 16 miljoen te zijn gekocht en met mooie winst weer doorverkocht.

Over de Willemspoort schrijft een anonieme auteur in 1844:  'Als men met den spoorwegen te Amsterdam komt ontwaart uw oog een lomp gebouw dat door een toeval daar schijnt nedergeworpen te zijn'.

Na de Willemspoort lopen we de negentiende-eeuwse gordel in. Deze wijken zijn ontstaan op basis van het uitbreidingsplan van ingenieur Jan Kalff uit 1877. 

Net zoals in de tuindorpen is hier veel mooi metselwerk te zien. Arbeidsuren waren niet duur in het begin van de vorige eeuw. De woningblokken zien er na al die jaren nog heel goed uit.

Het Zaanhof met het opvallende gele schilderwerk en houten topgeveltjes. Het is dorpser dan de meeste gebouwen die we tot nu toe aan deze kant van het IJ hebben gezien.

De twee poortgebouwen zien er bijna middeleeuws uit. De schoonheidscommissie vond dit complex eigenlijk veel te luxueus voor arbeiderswoningen.

Met bewondering staan we te kijken naar de details. Deze tegelplateaus bijvoorbeeld met die mooie randjes er omheen.

Ongelooflijk, gebouwd als arbeiderswoningen werd er voor dit soort sierdetails gewoon nog tijd gemaakt. De sociale huurwoningen van tegenwoordig krijgen deze aandacht niet. Onmogelijk, het zou veel te kostbaar zijn.