Er zat geen kabouter op...

Vandaag mijn volgende blogpost over het straatkunstfestival van afgelopen zaterdag. Weer zo'n prachtig werk alhoewel ik achteraf merkte dat ik dit kunstwerk niet in zijn geheel op de foto gezet hebt. Dan sta ik daar en zie direct ook zoveel details die ik wil fotograferen dat ik vergeet om een overzichtsfoto te nemen.

Als we een volgende keer die kant uit rijden neem ik alle werken nogmaals op de foto, dan zijn ze immers helemaal afgewerkt.

Iedere lamel onder de hoed wordt met grote precisie geschilderd.

Op de bovenste foto kan je goed zien dat de onderkant van de schildering nog in zijn voorlopige opzet staat. Hier wordt dat ingekleurd.

Er wordt gewerkt vanaf een ontwerp wat van te voren op de computer is getekend. Vooraf moet men de precieze afmetingen van de muur hebben, zodat het ontwerp in de juiste verhouding gemaakt kan worden.

En...voor deze grote muurschilderingen wordt vaak gewerkt met een beamer om het werk op de muur te projecteren, het werkt beter en sneller.

Prachtig hoe dit getekend is, het moet natuurlijk nog ingekleurd worden.

Er is voortdurend overleg tussen de kunstenaars die aan een bepaald project werken.

Ik vond de steel van de paddenstoel het allermooist, de kleuren, de schaduwwerking.

Bewondering voor deze mannen, doorlopend gefocust.