Verleden week had ik geen al te beste week dus ik had het autorijden wat ik ondertussen al mocht doen nog maar even uitgesteld. Afgelopen zaterdag vond ik dat het nu echt eens moest gebeuren dus met Mart naar het industrieterrein gereden waar ik achter het stuur ging zitten. Nou, dat viel alles mee, dat ging prima. Meteen de provinciale weg op en bij Bergambacht over de rotonde weer terug. Vanmorgen voor het eerst zelfstandig naar de fysio, dat is twintig minuten rijden met heel veel rotondes. Dat betekent heel vaak het koppelingspedaal intrappen en dat kost kracht dus voorlopig zal ik mijn autoritjes nog niet verder uitbreiden, ik ben hier al heel blij mee.
Ik mocht ook proberen buiten te fietsen, daar had ik even moed voor nodig. Die zware e-bike, dat onhandige ding. Ik schoof het nog een paar dagen voor me uit, zondag aan het eind van de middag wilde ik het proberen maar toen was de knie heel stijf, op bezoek geweest en veel gezeten. Maandag heeft het hier de hele dag geregend dus toen maar op de hometrainer gezeten, dinsdag zou mijn dag worden. En dat werd het, het was prachtig weer. Op aanraden van de fysiotherapeut eerst de knie op de hometrainer losgemaakt, toen naar beneden en de fiets naar buiten gebracht. Naar een doodlopende straat achter het appartementengebouw gelopen zodat ik geen last van rijdende auto's zou hebben. Ik ben opgestapt wat prima ging en reed zo weg. Het ging zo makkelijk dat ik meteen maar doorreed naar Bovenkerk en pas eindigde bij de Bergvliet waar aan de overkant van de loopbrug de Bergvlietsekade ligt.
Daar stapte ik pas af, zo lekker ging het. Ik liep wat heen en weer en nam een paar foto's. Ik genoot van het mooie weer (wel koud hoor, ik had beter handschoenen aan kunnen trekken) en van de watervogels om me heen.
Terug richting het dorp. Eerst een stukje enkele buurt, en dan de dubbele waar ik de brede kant nam en de kans liep auto's tegen te komen. Een melkwagen bleef me gelukkig bespaard. Bij elkaar 4.5 km gefietst, het stelt niets voor maar voor mij is het weer een mijlpaal. Zowel het autorijden als het fietsen geeft me meer vrijheid.
Wat is dat toch fijn voor je Marthy !
ReplyDeleteJe zegt wel dat die 4,5 km fietsen niets voorstelt maar voor iemand met zo’n knieoperatie achter de rug is dit al een echte prestatie, hoor. Ennuh…..de volgende keer dat jullie hier zijn mag je gewoon niet meer zo lang zitten. Ik laat je gewoon de hele tijd rondjes lopen! 😊
ReplyDeleteToen ik na de polsbreuk weer mocht en kon autorijden was ik zó blij. Weer fijn zelfstandig overal naartoe zonder iemand te moeten vragen. Alhoewel dat nooit een probleem was, alleen maar schatten om me heen :-) Het bleef wel een tijdje vervelend pijnlijk om in een parkeergarage een kaartje uit de automaat te halen …. maar dat was gelukkig maar tijdelijk.
ReplyDeleteErg fijn dat je weer kan fietsen en auto rijden, zo kom je toch wat verder!
ReplyDeleteHeerlijk joh, weer een stukje mobiliteit herovert!
ReplyDeleteOh ja, dat deel van Zuid-Holland ligt inderdaad vol met rotondes! Als het even kan, mijd ik ze en rij het grootste deel nog liever via de snelweg, al is het soms wat om. En dan heb ik nog wel twee goeje knieen.
ReplyDeleteFijn dat je langzaam je bewegingsvrijheid weer herovert!
Ja hoe dan ook, dat je niet afhankelijk bent is superfijn!
ReplyDelete