Pont de Diable

Toen wij Chateau du Pin bezochten zag ik dat daar vlakbij het dorp Thuyts lag met zijn Pont du Diable, de Duivelsbrug. Een bekende bezienswaardigheid in de Ardèche en wij waren er nog nooit geweest in al die jaren, het kwam er steeds niet van. 

Het was nog voorseizoen dus we schatten in dat het er niet druk zou zijn, 's zomers zal dat wel anders zijn. Ik zocht een wandeling uit op mijn telefoon en we liepen vanaf een parkeerplek in een bos langs de rivier richting brug.

De Duivelsbrug is inderdaad prachtig, een spectaculaire stenen boog over de smalle loop van de Ardèche. Hij wordt omgeven met legendes. De brug schijnt gebouwd te zijn met de inspiratie van de duivel maar er zijn meerdere versies van het verhaal.

Wij zagen veel hardlopers rond de brug en bij navraag bleek er een trailrun bezig te zijn. De grootste afstand was 51 kilometer, wat een afstand, niet te geloven. Om ons heenkijkend zagen we lopers van een steil pad omlaag komen en na de brug werd er weer behoorlijk gestegen. Veel sporters liepen dan ook met stokken.

Wij stegen ook een stuk mee om nog een beter zicht op de brug te hebben. Echt druk langs de route was het niet, wat familie en vrienden die de lopers aanmoedigden of een stukje meeliepen.

Zonder de arm van Mart was ik hier niet gekomen. Vanaf dit punt kan je nog beter zien hoe mooi de brug over die smalle kloof is gebouwd.

Weer terug bij de brug kwamen er nog steeds lopers over. Ik heb even het klassement bekeken en de eerste van de 290 sporters die de trail van 51 kilometer uitliepen deed er 4 uur en 53 minuten over en dat met een hoogteverschil van 2900 meter. Je moet toch wel een ijzersterke conditie hebben om zoiets te lopen, diep respect. Er waren ook nog afstanden  voor mindere goden van 5 en van 20 kilometer. 

Al met al hebben we veel gezien deze dag, een kasteel, mooie tuinen met kunst, een prachtige brug en een mooi sportief gebeuren. Met een voldaan gevoel gingen we huiswaarts.