Zo zijn we begonnen op 19 mei
2007. We hadden het vermoeden dat onder deze berg zand en stenen een broodoven
verscholen zat en dat bleek zo te zijn. Al die jaren hebben we er met onze
buren zo nu en dan aan gewerkt, het laatste jaar bijgestaan door vakmensen. Als
je op mijn blog in de linker kolom onder labels op 'broodoven' klikt zie je het
verloop van de werkzaamheden van de laatste vijf jaar.
Buurman Patrice is hier met een paar vaklui bezig het dak van de broodoven met lauzes te bedekken. Ze zijn mooi grof, deze lauzes en passen prachtig bij het gebouwtje. Hier komt geen cement aan te pas, ze worden zo gelegd dat ze elkaar steunen met hier en daar een kleine steen er tussen. Ik denk dat we ondertussen maar eens een datum moeten gaan prikken voor de officiële inwijding.
Buurman Patrice is hier met een paar vaklui bezig het dak van de broodoven met lauzes te bedekken. Ze zijn mooi grof, deze lauzes en passen prachtig bij het gebouwtje. Hier komt geen cement aan te pas, ze worden zo gelegd dat ze elkaar steunen met hier en daar een kleine steen er tussen. Ik denk dat we ondertussen maar eens een datum moeten gaan prikken voor de officiële inwijding.
De samenhorigheid is hier groot, Inge.
ReplyDeleteWhow, dat is zeker een aanwinst in het dorp. Daar kun je mooi Vlaaien in bakken.
ReplyDelete:-)
ReplyDeletePrachtig werk hebben jullie geleverd... dat gaan geweldig lekkere broden worden in die oven. Hier in het dorp wordt ook 1 keer in de maand door een aantal mannen broden gebakken in een gemeenschappelijke oven. Een heerlijk initiatief! Letterlijk en figuurlijk!
ReplyDeleteChapeau voor de samenwerking in jullie dorpje. Wat is-ie mooi geworden!
ReplyDeleteJij hebt de oven verleden jaar nog gezien, Ineke, dus jij weet waar ik over praat.
DeleteWat een prachtig project en niet in de laatste plaats voor alle contacten die je maakt om zoiets aan te pakken!
ReplyDeleteIk zat vanmiddag even wat oude foto's te kijken van al die klusdagen aan de oven. Picnics waarop iedereen wat meeneemt zijn op zulke dagen meer regel dan uitzondering.
ReplyDeleteHet lijkt me heerlijk, Els, maar we moeten het allemaal nog gaan ondervinden.
ReplyDeleteVera, je moet je voorstellen dat het uren duurt om die oven op te stoken. Het is niet even een knop omdraaien. Als zo'n grote oven dan eenmaal op temperatuur is mag natuurlijk iedereen er zijn baksels in zetten. Maar denk niet die hij iedere week aan gaat hoor, dat is veel te veel werk.
ReplyDeleteDaar zijn de Fransen ook heel goed in
ReplyDeleteBertie, de sfeer en samenhorigheid hier in dit kleine stukje van de wereld is prima en het is heel leuk om met elkaar iets tot stand te brengen.
ReplyDeleteWat leuk, Vera. Ik zie me zo al staan met mijn broden.
ReplyDeleteWat leuk dat hij weer in ere hersteld is. Weet je ook iets over de geschiedenis van de oven? Hoe oud is hij bijvoorbeeld?
ReplyDeleteHoe kom je nou op het idee wanneer je een berg zand en stenen ziet dat daar misschien een broodoven onder zit ? Wel heel mooi hoor, wat een prachtig project .
ReplyDeleteZo wie zo had ieder dorp in vroegere tijden een gezamenlijke oven en er was daar een stuk muur wat rond liep waardoor we een vermoeden kregen dat het een bouwsel moest zijn.
Delete