Al lopend de wereld verkennen

Het is een leeg gebied waar we gisteren liepen met weidse uitzichten. In de verste verten geen levende ziel of een huis te zien. Natuur die zich in miljoenen jaren heeft gevormd, dat is hier heel duidelijk.

Mart kent geen hoogtevrees en gaat op punten staan waar ik een paar meter vanaf blijf. Ik had al moeite genoeg met die soms heel smalle paden langs de rotswanden met aan de andere kant een diepe afgrond, gelukkig gemaskeerd door bomen en struikgewas.

Uiteindelijk kwamen we uit hoog boven de rivier de Ardèche. Onze route bleef langs hoge rotswanden gaan tot vlak voor het dorpje Chauzon. Dat lag er stil en verlaten bij, geen terrasje open om wat kouds te drinken. Door maar, nog een stuk door het bos en dan vinden we onze auto terug. De beschrijving van deze route die ik trouwens allemaal op internet vind gaf een tijdsduur van vier uur aan. Alhoewel wij goede lopers zijn doen we altijd langer over zo'n wandeling. We staan stil om te fotograferen, uitzichten te bewonderen, de bouw van huizen en muurtjes te bekijken en dan stop ik ook nog rustig voor een rups op mijn pad. Er valt zoveel om van te genieten, daarom lopen wij ook zo graag.