IJs met water

Nog even over het water. Blogvriendinnen Bertie en Els blogde er al over. Ik ga het hier niet hebben over het waterbeleid van sommige Nederlandse restauranthouders. Ik ga het gewoon even hebben over wat wij afgelopen zondag meemaakten. Warm en dorstig kwamen we na onze wandeling terug bij de auto waar we onze eerste dorst lesten met lauw water. Terwijl we door Balazuc reden zag ik veel  mensen met een ijsje lopen en ik kreeg opeens ook ontzettende trek. Stoppen in Balazuc was geen optie, nauwe straatjes waar het wemelde van de toeristen. Net voor we het dorp uit reden stond er rechts van de weg zo'n vriezer waaruit men ijs verkoopt bij een klein café/restaurant met vlak daarachter een parkeerterreintje. De man kon net op tijd stoppen, nog verdwaasd van mijn gebrul. We kozen allebei voor een witte Magnum, echt zalig, en we mochten aan een tafeltje op een  heerlijk beschaduwd terrasje gaan zitten. Ik moest een lactosepilletje nemen, anders kan ik geen ijs eten, dus ik had een lauw flesje water meegenomen uit de auto wat ik op de tafel zette. Nou, dat was niet nodig geweest. De jonge serveerster kwam aanlopen met een dienblad met daarop twee heerlijke glazen fris, koud water. Onze ijsjes waren al afgerekend. Naast ons aan een tafeltje kwam een gezin te zitten. De ouders namen koffie en de twee kinderen kregen een ijscoup. Ook daar kwam er water, in een mooie karaf met vier glazen. Dit soort service kost zo weinig maar het blijft wel hangen. Een volgende keer stoppen we daar weer, misschien wel om een hapje te eten.