Sprookjesachtig mooi en bijgekletst

 Maandag aan het eind van de middag kwamen we thuis van een zesdaagse wandeltocht en dinsdag liep ik al weer te wandelen. Dat was eigenlijk helemaal niet de bedoeling want aan het eind van de week gaan wij al weer weg dus ik vond dat ik even een paar dagen thuis moest blijven en had daarom ook al een ander uitje geannuleerd. 

Maar ja, als dan een leuke nicht, oudste dochter van mijn overleden zus vraagt of ik mee wil gaan wandelen, kletsen en lunchen dan kan ik geen nee zeggen.

Onderweg naar Leimuiden waar nicht woont begon het te sneeuwen maar we besloten na eerst koffie gedronken te hebben om toch naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen te rijden om daar een wandeling te maken. En dat was een goed besluit want wat was het daar mooi.

We namen de ingang Panneland bij Vogelenzang en liepen met een flinke omweg richting de Oase/Oranjekom waar we hoopten dat het restaurant open zou zijn.

Het bleef sneeuwen terwijl we liepen maar we hadden er weinig last van en op verse sneeuw is het lopen goed te doen.

Één nadeel is er, de paden worden wat moeilijker te zien dus we verdwaalden even maar uiteindelijk kwamen we uit bij het restaurant. Daar was het lekker warm binnen en de appel-spekpannenkoek die we aten smaakte heerlijk.

We zien elkaar ook niet wekelijks dus er viel weer heel wat te kletsen, de vrouwen in onze familie zitten echt nooit zonder gespreksstof.

Alle twee waren we blij dat we toch gegaan waren, heerlijke wandeling in sprookjesachtig landschap en weer lekker bijgepraat.