Aan iedere kant van de doorgang naar de tuin groeit een druif. Het zijn gewone consumptie druiven, ik doe er eigenlijk niet eens zoveel mee maar ik vind het gewoon een mooi gezicht, die druivenranken tegen de oude muur.
In februari heb ik ze allebei gesnoeid en toen merkte ik nog niets.
Maar toen we nu weer in de tuin kwamen hadden we al snel door dat de rechtse druif niet meer uitliep, geen groen scheutje te bekennen, ter ziele. Mart heeft hem weggehaald.
Dit zijn de restanten van de druif, de wortels waren niet veel meer, half verrot. Misschien stond de druif daar wel wat te nat.
Maar toch hebben we op dezelfde plek weer een nieuwe druif aangeplant, gewoon omdat ik hem daar wil hebben. De oude druif heeft het zo'n twintig jaar volgehouden, als deze dat ook doet ben ik degene die hoogst waarschijnlijk al ter ziele is.
Ja jij bent de baas, die druif past zich maar aan
ReplyDeleteVoor dat ik het wist had Mart de druiventak al in veel te kleine stukken geknipt. Hij was ook al onderweg naar beneden om het op de hoop te gooien maar daar kon ik nog net een stokje voor steken.
ReplyDeleteMisschien overleef je deze druif ook wel... twintig jaar is snel voorbij en tegenwoordig worden massa's mensen honderd! Je weet maar nooit. ;-) Trouwens over 20 jaar ben jij lang nog geen honderd. :-) Komt helemaal goed met dat plantje dankzij jouw groene vingers.
ReplyDeleteIk heb eergisteren weer eens naar je gezwaaid? Heb je het gezien? We waren bijna in de buurt van la Voulte blijven overnachten maar omdat het te slecht weer ging zijn, is het Beaune geworden. Verrassend mooi stadje ook wel.
Ah, je bent weer in het Franse land. Veel plezier en ik duim voor mooi weer.
DeleteIn Oostenrijk is de oorzaak waarschijnlijk de enorme hoeveelheid sneeuw. In mijn tuin raak in weleens wat kwijt zonder aanwijsbare oorzaak. Jammer dan.
ReplyDeleteHaha, helemaal waar.
ReplyDelete