Le Serret in Corona tijd

Gisteren kreeg ik een telefoontje van mijn lieve buurvrouw Jacqueline, uit Grenoble want dat is haar woonplaats. Een sterke vrouw want ondanks dat zij op dit ogenblik een chemokuur volgt blijft ze positief en optimistisch en hebben we even lekker gebabbeld zoals we altijd doen. 

Over de kinderen en kleinkinderen, hoe het met ze gaat en dat ze allemaal zo graag naar ons mooie dorpje zouden gaan maar niet kunnen. Ze vertelde ook dat ze kortgeleden Jany had gesproken en dat haar oude moeder nog steeds in goede gezondheid verkeert. Jacqueline heeft geen mail account dus ik kon haar ook nog wat nieuwtjes vertellen want ik heb regelmatig mail contact met onze buren. 

Met Robert en monsieur Veysan, de twee laatste permanente bewoners van ons dorp, gaat het goed. Ze redden zich aardig en hebben steun aan elkaar. Net voor de lock down in Frankrijk begon zijn er drie echtparen en een alleenstaande  buurvrouw naar Le Serret vertrokken en die zitten daar nog steeds. Ze hebben het er goed. Mooie huizen, grote tuinen waarin genoeg te doen is en heel veel ruimte om hen heen om een ommetje te maken. Als ze een keer in de week boodschappen gaan doen moeten ze een ingevuld formulier bij zich hebben en er mag maar één persoon in de auto zitten.

Ze zullen er nog wel even zitten en het is in ieder geval fijn om te weten dat het leven in Le Serret gewoon door gaat.