Na de bollenvelden en het duin liepen we verleden week het strand op. Ik herkende weer het gevoel wat ik als kind al had. Bovenop het duin komen en dan het strand en die oneindige zee voor je zien liggen, het gaf je zo'n machtig gevoel.
Het was echt schitterend weer, helder dus we konden IJmuiden met de rokende schoorstenen van Tata Steel zien liggen.
Als familie met jonge gezinnen kwamen we 's zomers met mooi weer altijd bij elkaar op een vast punt. In de 'Zuid' bij een strandpaal waar ik het nummer van ben vergeten. Als mijn oudste zus nog geleefd had zou ik haar even gebeld hebben, die had het zo geweten.
Ik heb mijn hart weer even op kunnen halen, terug naar de kust. Dat blijft altijd trekken.
Ik woon een uur rijden van het strand maar wij moesten iets afgeven bij onze boekhouder die daar in de buurt zit en toen zijn we maar door gereden. Het was een doordeweekse dag en heel stil op het strand. Ik zie er dan geen kwaad in om zoiets te doen. De komende dagen zal ik het niet in mijn hoofd halen om er heen te gaan. Hou je goed en denk aan betere tijden!
ReplyDeleteHier mag niemand nog met de auto tenzij voor een essentiële verplaatsing. Winkel (enkel voeding) , werk en apotheker. Dus de zee of de Ardennen zit er hier voorlopig niet meer in.
ReplyDeleteWat moet dat geweldig zijn geweest, logeren op Terschelling. Wij gingen ook nooit op vakantie, daar was gewoon geen geld voor. Maar we konden wel, met mooi weer, hele dagen naar strand en dat was heerlijk.
ReplyDeleteik heb altijd hetzelfde gevoel, zeg ook vaak ooit nog aan de kust te willen wonen maar dit zal wel nooit gebeuren haha.... Mooie foto's
ReplyDeleteJe ben precies je moeder, die had het er ook altijd over om eens weer in Noordwijk te gaan wonen. Ik niet hoor want ik hou niet van de zomerse drukte die een badplaats met zich meebrengt. Dan maar de rustige polder, daar kan ik ook ver weg kijken.
DeleteHaha, nou qua uiterlijk kan jij wel voor een Viking doorgaan, Michiel.
ReplyDelete