Te laat maar toch mooi

Het weer nodigde niet echt uit om een herfstwandelingetje te gaan maken, het bleef somber in onze regio, maar voor de broodnodige lichaambeweging besloten we even naar het Loetbos te rijden. Dit is een aangelegd bos in de polder tussen Bergambacht en Krimpen aan de IJssel aan het riviertje de Loet.

Ik weet nog dat het aangelegd werd, zo'n kleine veertig jaar geleden, we gingen er weleens wandelen met onze kleine kinderen maar ik vond het maar niets. Opgegroeid in Noordwijk waar mooie oude landgoederen lagen en waar wij vaak liepen te wandelen met mijn vader kon ik niet gecharmeerd raken van die paar kleine boompjes in een polder. 

Maar dat is nu wel anders. Het is een volwassen bos geworden met veel mooie wandel- en fietspaden en er kan zelfs gekanood worden.

Ik heb eens gelezen dat de najaarskleuren in een bos begin november op zijn mooist zijn. dan staan de meeste bomen met al hun kleurenpracht nog vol in blad. Het is nu half november en het is goed te zien dat ik te laat ben, er is al heel wat blad gevallen.

Maar er genoeg te zien, zelfs uitgebloeid fluitenkruid is mooi, heel mooi zelfs.

Ik zag weinig paddenstoelen maar in dit deel van het bos waar veel mos op de bomen groeide moest toch wel wat te vinden zijn en na even goed zoeken vond ik wat.

Een schilderijtje, dat verkleurend blad.

In veertig jaar tijd is dit een mooi natuur- en recreatiegebied geworden, ik ben het gaan waarderen en kom er steeds vaker.