Al onze kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen zijn Ajaxfans, in hart en ziel. Als enige in de familie wijkt hun vader en opa daar vanaf, die is voor Feijenoord. Het wordt hem vergeven en ze maken er goedmoedig grapjes over. Maar als een Nederlandse club het internationaal goed doet zoals Ajax de laatste tijd leeft iedere voetballiefhebber mee, zo ook Mart.
De afgelopen weken hebben ze dus allemaal genoten van de overwinningen van Ajax, de appjes in de familie Berends vlogen heen en weer. Deze foto werd verleden week dinsdagavond genomen, Sebas , tevreden slapend in zijn geluksshirt na de overwinning op Tottenham Hotspur. Dit kind, zelf een goed voetballertje, is gek van voetbal.
Gisteravond sprak ik hem en zijn broer nog even vlak voor de wedstrijd, 2-1 zou het worden, ze waren overtuigd van de overwinning. Halverwege de wedstrijd liet Thijs nog even weten dat zijn broertje niet stil kon blijven zitten van de spanning. Ook bij mij liep die spanning hoog op terwijl ik toch geen echte voetbalfan ben. En toen gebeurde wat niemand verwacht had, in een dramatische laatste minuut kwam de overwinningsroes voor alle fans tot een eind, Ajax verloor. Mijn telefoon bleef stil, geen appjes meer. Het geluksshirt van onze kleizoon had niet meer gewerkt.
Vanmorgen toch maar even geïnformeerd hoe het met Sebas ging. Hij had heel erg gehuild, vertelde zijn vader maar het ging nu wel weer. Hij was wat zenuwachtig want hij had vandaag zijn spreekbeurt. 'Waarover', vroeg ik. Over Ajax!
Het was ook wel jammer. Zelfs wij zaten voor de buis, al keken we niet zo geconcentreerd. En ook wij hebben even aan vrienden gedacht, waar de tranen vast en zeker rijkelijk vloeiden. Maar ja, opstaan en verder gaan met het leven ;-)
ReplyDeleteDat leert deze kleine man wel, Els.
DeleteDat is sneu, ja. Ik ben ook omringd door fans en hoe ik de avond beleefde daar ga ik het nog over hebben
DeleteAch, ach, zo sneu. En er dan ook nog een spreekbeurt over moeten houden!
ReplyDeleteHet gaat allemaal weer voorbij, Mieke;-)
ReplyDeleteHet blijft een spelletje zei Cruijff, en de winnaar is degene die de meeste goals maakt. Maar triest is het zeker.
ReplyDeleteBij mij komen er ook geen tranen van voetbal, Inge;-)
ReplyDeleteHij leert het wel, Kris.
ReplyDeleteAlles is langs ons heen gegaan, want voetbal heeft ons nooit 'een bal' geïnteresseerd, maar ik geloof best, dat het een heel groot drama is voor de fans. Ik hoop dat ze eroverheen komen :-)
ReplyDeleteIk heb niets met voetbal, maar één van mijn zonen mist geen match van 'zijn' ploeg en leeft ook heel erg met elke match mee. Ik kan me dus levendig voorstellen hoe Sebas zich voelde.
ReplyDeleteJa hoor. Daar ben ik zeker van!
ReplyDelete