Om een uur of acht vanmorgen zwaaiden we de laatste fietsers uit. Deze groep van vier was lid van een fietsclub in het noorden van Frankrijk tegen de grens met Luxemburg aan. Het is leuk om aan tafel verhalen te horen uit alle windstreken van dit grote land. Gauw nog even twee wasmachines volgegooid voordat we vertrokken naar het ziekenhuis in Aubenas, dat is toch snel een drie kwartier rijden.
Onderweg kwamen we nog veel fietsers tegen, zwoegend naar de col de la Fayolle, een flinke klim. Uit ervaring wist Mart te vertellen dat ze aan het eind van de dag nog een veel zwaardere zouden krijgen.
In het ziekenhuis gingen de hechtingen uit de operatiewond en men was heel tevreden over het diepe gat wat de drain gemaakt heeft, het begint te helen.
Nog even langs de apotheek geweest om verbandmiddelen te halen, de thuisverpleegster moet blijven komen totdat de wond van de drain helemaal dicht is. Als we dan toch in de stad zijn doen we maar meteen wat boodschappen en dan weer naar huis. Er wacht nog wat werk maar dat doen we niet voor we een flinke siësta hebben gehouden. Ik was vijf kwartier van de wereld, heerlijk!
Fijn Marthy. Na de drukte van de gasten, nu weer even tijd voor jullie zelf.
ReplyDeleteDie zal je nodig hebben gehad, die siesta
ReplyDeleteGelukkig niet, Els, ik was helemaal 'out'.
ReplyDeleteDik verdiend, die siesta! Mooi dat de wond goed geneest en fijn dat er nog dagelijks een verpleegkundige bij je langs komt.
ReplyDeleteDie mannen zien er tevreden uit: jullie hebben goed voor hen gezorgd! En nu ben jij weer aan de beurt, hoor! Lekker uitrusten en laat je nog maar even goed verzorgen door de infirmière! Fijn te horen dat de wond goed geneest! Bisou��
ReplyDeleteFijn dat het de goede kant op gaat
ReplyDeleteDus ondanks je been-gedoe toch nog voor anderen gezorgd. Petje af. Blij te lezen dat de wond netjes geneest. Hou regelmatig siësta's, hoor :-)
ReplyDelete