Tante Truus

In die schatkamer van mij en daarmee bedoel ik de doos met brieven en kaarten waar ik gisteren over blogde trof ik een envelop aan met een beschreven kaart en daarbij dit kleine envelopje gericht aan Truus Meijer. Ik snapte er niet veel van. Dit was de meisjesnaam van een tante van Mart maar er stond geen straatnaam op. Nieuwsgierig maakte ik het envelopje open, dun van ouderdom.

Een geboortekaartje aan de tekst te zien?

Blij verrast was ik, een geboortekaartje van Martien. Wat bijzonder want ik had bij mijn schoonouders nooit een geboortekaartje gezien, ook niet van zijn zussen. In mijn eigen familie werden ze nooit verstuurd, ook niet bij ooms en tantes. Ik weet eigenlijk helemaal niet wat gebruikelijk was in die tijd op dat gebied.

Tante Truus was een geweldig mens, een echte leukerd met warme belangstelling voor haar nichten en neven. Ze had gesnuffeld in haar oude doos, net als ik, en was dit kaartje tegengekomen. Een postzegel van 2 cent, schreef ze en naar mijn adres, dus ik was nog niet getrouwd. Hoe komt het aan zonder adres? Ach ja, 1948 en de de Kwakel was toendertijd een vliegenpoepje op de kaart. Op de achterkant van de kaart schreef ze nog dat ze het niet te geloven vond dat de eerste een zoon was en dan zeven meiden. Nou Martien, heb jij gebofd...of niet, was haar vraag.

Tante Truus, je zit al een poosje in de hemel maar alsnog bedankt voor het kaartje. Ik wist hier niets meer van.