Deze Barbara moet haast wel uit een vooraanstaande familie zijn gekomen om zo'n grote grafzerk te krijgen. Op de steen zag ik het mooie woord obyt staan (overleden).
Tot aan de Reformatie was de St. Jan in gebruik als katholieke kerk. Nog in die tijd werd een deel van de gebrandschilderde ramen gemaakt (1555 - 1572) en na een onderbreking van twintig jaar hebben de protestanten bestuurders de beglazing voltooid (1594 - 1603). De glazen zijn echt prachtig van kleur en heel gedetailleerd. Op veel ervan kun je een hondje ontdekken, een teken van trouw.
Voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog waren alle glazen al uit de kerk gehaald, eerst opgeslagen bij boeren, later in bunkers bij Vogelenzang. Hieronder het bevrijdingsglas uit 1947. In de museumwinkel is een audiotour beschikbaar waarmee je in de kerk kan lopen terwijl het verhaal van de gebrandschilderde ramen wordt verteld. Na ons bezoek aan de St. Jan hebben Emie en ik lekker zitten lunchen op de Markt, ondertussen elkaar de oren van het hoofd kletsend. We zijn weer voor maanden bijgepraat.
Tsja Wieneke, Emie en ik leven ongeveer hetzelfde leven en dat speelt zich voor een deel niet in Nederland af. Maar uit het oog is nog niet uit het hart.
ReplyDeleteEn die glazen, prachtig, iedereen zou het moeten zien.
Prachtige reportage van die beeldschone kerk! En jullie hebben weer een gezellige dag gehad!
ReplyDeleteHaha, je hebt helemaal gelijk.
ReplyDeleteDaar ben ik helaas niet in geweest destijds bij mijn bezoek aan Gouda. Stom, daar heb ik niet bij nagedacht...
ReplyDeleteNee niemand gelooft het van dat uitgekletst zijn, haha. Maar wat een mooie kerk zeg
ReplyDeleteAls goede vriendinnen blijf je kletsen, Mirjam.
ReplyDeleteWat knap toch, die grote gebouwen en dan die geschilderde ramen. Prachtig.
ReplyDeleteBijzonder hè. Hier hangt 50% van de gebrandschilderde ramen die Nederland heeft.
ReplyDeleteWat een ontzettend mooie foto's heb je gemaakt! Ik geniet hier natuurlijk volop van... Als ik een keer in Gouda kom (en dat gebeurt eigenlijk veel te weinig), dan trekt de St. Jan altijd weer!
ReplyDeleteMachtige akoestiek in die kerk, als het orgel davert... het koor zingt... ja, ik heb hier hele goede herinneringen liggen...
Groetjes, Elizabeth