Al onze verhuizingen heeft hij overleefd, deze grote doos vol met correspondentie, geboorte- en overlijdenskaarten, uitnodigingen en nog veel meer. Geen snipper papier is eruit weggegooid in al die jaren, de eerste brieven met een schoolvriendin van de middelbare school die in een andere plaats woonde dateren uit 1961. En al die jaren heb ik er bijna niet in gekeken want ik wist dat als ik er aan zou beginnen ik dagen nodig zou hebben om daar goed doorheen te spitten, ik zou iedere letter willen lezen. Ik wacht wel tot ik tachtig ben zei ik altijd. Nou, het is iets jonger geworden want ik ben er gisteren aan begonnen.
Ik heb door een paar verhuizingen ontzettend veel weggedaan, ben daar erg makkelijk in en kijk nooit achterom maar deze doos beschouwde ik als een schat, die moest te allen tijden bewaard worden.
En een schat is het zeker, ik ben er behoorlijk emotioneel van geworden. Wat heb ik in al die jaren het pad mogen kruisen van vele leuke, lieve en aardige mensen. Wat een herinneringen, wat een rijkdom.
Ik ben begonnen wat stapeltjes te maken maar daarmee ben ik nog lang niet klaar, er zit nog veel meer in die doos. Ik kom later wel op die stapeltjes terug.
Ik vond deze zo leuk dat ik hem ook even naar die grote jongen in Utrecht heb gestuurd, kleinzoon Thijs.
Inderdaad een schat...
ReplyDeleteJa, absoluut een schat! Geweldig die kaart!
ReplyDeleteInderdaad een waardevolle schat zo`n doos vol.Ik heb ook zo`n doos, wie niet zou je bijna zeggen! Mijn moeder had ook diverse kaarten en of brieven bewaard, o.a. een ansichtkaart die ik naar mijn vader, hij lag in een sanatorium, stuurde toen ik 6 jaar was. Dus nu 70 jaar geleden...
ReplyDeleteWat een heerlijke tekst op die kaart!
ReplyDeleteJe zult nog wel even zoet zijn met de inhoud van de doos.
Deze revalidatie periode is een heel goed moment voor schatgraven. Ik kan me je emoties helemaal voorstellen. De kaart van Thijs is te gek!
ReplyDeleteHeel herkenbaar! Ik heb ook zo’n ‘mooiedingendoos’ bovenop de kast staan vol met bijzondere kaarten, brieven maar ook mooie gedichtjes of teksten die me raakten en zelfs nog kattebelletjes van mijzelf als kind toen ik net kon schrijven, gericht aan mijn moeder. Allemaal heel dierbaar!
ReplyDeleteZulke dozen/zo'n doos hebben we misschien wel allemaal. Het is er geen eentje waar je snel doorheen kunt. En ik denk dan altijd, dat hoeft ook niet. Laten we die dingen koesteren, in deze 'gekke' wereld. En weten, dat niet alle mensen slecht zijn, maar dat er juist heel veel fijne mensen zijn.
ReplyDeleteOp die manier trekt je leven aan je voorbij. Mooi om te doen!
ReplyDeleteEen dierbaar bezit zo’n doos vol herinneringen en wanneer die voor de dag komt kan het niet anders dan dat er emoties naar boven komen in de mens.Stuk voor stuk zijn het door jou bewaarde en waardevolle brieven,kaarten etc.uit bijna een heel mensenleven.
ReplyDeleteVan tijd tot tijd komt hier ook wel zo’n dierbare oude doos of kistje voor de dag en ik vind het fijn om dat samen met iemand uit mijn naaste omgeving te doen,familie bijvoorbeeld want die weten vaak over wie of wat het gaat en dan komen de verhalen los,de mooie en minder mooie en soms weet de ander zich dingen te herinneren die ik vergeten ben of helemaal niet kende.Op die manier delen is ook fijn net als delen op ‘n blog en reacties krijgen.
Yep, zo‘n doos heb ik ook :-)
ReplyDeleteeen doos met veel herinneringen Marthy
ReplyDeleteverveling zit er voor jou niet in
prettige avond
Wat mooi dat je dit allemaal nog hebt. Ik zou er nooit afstand van kunnen doen hoor...
ReplyDeleteHerinneringen..., vaak mooie.
ReplyDeleteLie(f)s.