Er is bijna geen groter verschil in landschap mogelijk dan tussen de bergen van de Ardèche en het zuidelijk deel van dit département. En dan vooral vergeleken met het gebied waar wij vandaag liepen, net boven Ruoms. We begonnen onze wandeling een paar kilometer na Balazuc, een van de mooist gelegen dorpjes van de Ardèche. Mart stopte even zodat ik een foto kon nemen waarna we onze auto parkeerden vlakbij het Croix de Saint-Roch. De foto van dat kruis zal misschien al meer op mijn blog staan maar dat mag, ik heb bijzondere herinneringen aan deze plek.
Hebben we in ons deel van de Ardèche veel grote kastanjebomen, sommige wel meer dan honderd jaar oud, hier zijn de bomen klein, gedrongen, veel eik en ook veel grijsbladige struiken.
Ook de stenen zijn anders en dat is goed te zien in de ruïnes vande weinige huizen die we tegenkwamen. Deze huizen moeten al heel oud zijn, ze bestaan uit niet meer dan een vierkant vertrek en er werd in die tijd nog geen glas voor de ramen gebruikt.
Dit riviertje wat we volgden wordt langzaam een kloof, het komt steeds dieper in het landschap te liggen. Meestal staat het hier droog maar omdat het verleden week een paar keer flink geregend heeft waren er wat poeltjes met water te zien. Wat is dit landschap toch inmens, daarbij voelt een mens zich erg nietig. Morgen laat ik nog wat zien van onze wandeling.
Hebben we in ons deel van de Ardèche veel grote kastanjebomen, sommige wel meer dan honderd jaar oud, hier zijn de bomen klein, gedrongen, veel eik en ook veel grijsbladige struiken.
Ook de stenen zijn anders en dat is goed te zien in de ruïnes vande weinige huizen die we tegenkwamen. Deze huizen moeten al heel oud zijn, ze bestaan uit niet meer dan een vierkant vertrek en er werd in die tijd nog geen glas voor de ramen gebruikt.
Dit riviertje wat we volgden wordt langzaam een kloof, het komt steeds dieper in het landschap te liggen. Meestal staat het hier droog maar omdat het verleden week een paar keer flink geregend heeft waren er wat poeltjes met water te zien. Wat is dit landschap toch inmens, daarbij voelt een mens zich erg nietig. Morgen laat ik nog wat zien van onze wandeling.
Wat woon jij toch in een prachtige omgeving! Wat een voorrecht. XX Esther
ReplyDeleteWe genoten vandaag weer, Esther.
DeleteWat mooi toch om te zien dat er zoveel verschillen zijn tussen de Noordelijke- en de Zuidelijke Ardèche, hè! De meeste mensen met wie je aan het praten bent over de Ardèche, weten dat niet. En die verschillen bestaan zowel in de natuur, als het klimaat en natuurlijk ook in de hoeveelheid toeristen! Mooie foto's!
ReplyDeleteWe zijn al vaak in deze streek geweest, Annelies en ook veel gewandeld hier. Leuk om er weer eens te zijn maar geef ons de bergen van de Adèche maar;-)
ReplyDeleteZo leuk om mee te genieten
ReplyDeleteEen schitterende omgeving. Mij lijken die huizen ieder voor zich erg groot. Of verbeeld ik me dat.
ReplyDeleteDie gebouwen bestaan denk ik uit drie woonhuizen.
DeleteMooi zo'n " village de caractère".
ReplyDeleteIn het voorjaar, Elizabeth, dan is het prachtig.
ReplyDeleteDe rode besjes zijn van de trosvlier.
ReplyDeleteBedankt, Vera, Wij vroegen ons al af wat het was, nog nooit eerder gezien. Er stonder daar heel veel van deze struiken.
Delete