Aan het eind van onze wandeling die ik gisteren beschreef kwamen we uit bij het mooie Romaanse kerkje van Pranles.We bezochten eerst het kerkhofje wat er naast lag, er stonden alleen oude grafstenen, er zal waarschijnlijk nog ergens in het dorp een nieuwe zijn.
We dwalen altijd graag over zo'n oud kerkhof, lezen de inscripties, voor zover ze nog leesbaar zijn en verbazen ons er over hoe jong iemand gestorven is of juist heel oud is geworden.
Heel simpel van binnen, dit kerkje, zo zie ik ze het liefst, de eenvoud straalt er vanaf.
Ik hou beslist niet van die pronk en praal in de meeste godshuizen, heb nooit begrepen waar dat voor nodig is.
Tja, zo’n kerkje met kerkhof zijn prachtig in alle eenvoud.
ReplyDeleteOok dit kerkje is heel oud. Veel plezier nog.
ReplyDeleteIk vind het eerder een kapelletje. Maar mooi is het zeker
ReplyDeleteIk vind het ook altijd de moeite waard om de kleine kerkjes te bezoeken. Er zijn altijd weer verrassende dingen te zien.
ReplyDeleteWe bezoeken ook wel grotere hoor, maar meestal zeggen we dan, hij is mooi van lelijkheid.
Mooi, vooral die rode deur met die rozen, die er zo subtiel bij kleuren!
ReplyDeletePrachtig, zo'n oud lief kerkje. Eenvoudig is en blijft toch altijd mooi. Maar waarom al die pracht en praal in kerken nodig was? Gewoon, om macht uit te oefenen over de mensen, die erg klein moesten worden gehouden. Als wij al onder de indruk zijn van al die overdaad van goud en marmer en zo, wat moeten dan mensen uit eerdere tijden niet hebben gevoeld?
ReplyDeleteEn dat is nou de reden dat ik zo'n hekel heb aan die overdaad!
ReplyDeleteJa, maar je moet ook bedenken: toen de overdadige pracht en praal allemaal gemaakt werd hebben heel veel goede ambachtslieden/kunstenaars en andere lieden er een boterhammetje mee verdiend.
ReplyDeleteEen oud eenvoudig stenen kerkje, zo zie ik ze ook het liefst.
ReplyDelete