Nooit saai in de polders rondom Stolwijk. De ene keer redt je een koet van de bevriezingsdood en hier was een schaap ontsnapt, die stond midden op de weg stout te zijn. De boerin van de boerderij aan de overkant gewaarschuwd en die maakte het hek open, schaap moest weer naar zijn makkers.
Ze deed het hek weer achter haar dicht terwijl ze uitlegde dat ze eerst de andere schapen verder het weiland in moest jagen want die stonden al nieuwsgierig vlak achter het hek te wachten op wat komen ging, het liefst ook een uitje aan de andere kant van het hek.
Het viel niet mee om daarna het schaap weer bij het hek te krijgen, hij vloog alle kanten op, soms bijna de sloot in. Maaar aan de ene kant op de weg stond Mart met zijn armen wijd en aan de andere kant de boerin en ik en uiteindelijk lukte het om hem weer in de wei te krijgen.
Nou, schaap was weer bij zijn vrienden, hek dicht, touw dichtgeknoopt en de boerin zij dat er vanmiddag maar iemand naar moest gaan kijken want het schaap was onder het hek doorgekropen naast de rechterpaal. Daar ligt de grond net wat dieper. Ze merkte ook nog op dat ze die schapen wel erg smerig vond afsteken tegen de sneeuw. Ze zullen die middag toch niet allemaal de tobbe in zijn gegaan?
Dat zou dan een wolwasje zijn geworden !
ReplyDeleteAls je er oog voor hebt is er veel vertier op het platteland en in de polder : )
ReplyDeletehet verloren schap of het zwarte schaap van de familie?
ReplyDeletewel heel mooi in beeld gebracht Marthy
prettig weekend