Er gaat wat uit maar ook weer in

Gieters, ik had er heel wat en ze hebben hier jaren gestaan. Een paar op de cour en een paar voor het huis. Ze werden bijna nooit gebruikt, de grote waren zwaar, voor mij zeker. Eigenlijk stonden ze er meer voor de sier maar ik vond dat ze nu wel weg mochten, ik vond het opeens oude meuk. 

Mart begon er eigenlijk over, die was een van de kleine kelders aan het opruimen en schoonmaken. De olieboer moest komen en hij wilde makkelijk bij de tanks kunnen komen dus hij sleepte alles naar buiten. Ook nog een paar zinken bakken waar ik weleens planten in had gehad. Ik zet de laatste jaren niet te veel  planten buiten meer neer, het zorgt allemaal voor extra werk en dat hebben we hier genoeg.

'Bewaren we hier nog wat aan' vroeg hij. Ik ben een snelle beslisser, zag aan de andere kant van de heg buurman Daniël aan het werk in zijn moestuin en riep hem. Hij handelt wat in brocante, gaat vaak naar markten om zijn spullen te verkopen. Ja hoor, hij had wel interesse en  begreep dat ik het niet meer hoefde, het is wat uit de mode noemde hij het. Behalve het linker kleine gietertje wat ik altijd gebruik ging al het spul  over de heg naar de nieuwe eigenaar en kwam er een bakje aardbeien retour.

Wat een ruimte opeens.

De dag erna kwam de olieboer en gooide de tanks vol met 1190 liter stookolie en dat vertegenwoordigt een aardig bedrag. We doen ongeveer een jaar met deze hoeveelheid, het water wordt ook door de ketel verwarmd. Hierbij stoken we ook nog hout maar dat hebben we tot nu toe zelf bij elkaar gescharreld.

Toen wij zo'n dertien jaar geleden de installatie hiervoor aan lieten leggen hadden we geen keus. Gas is milieuvriendelijker maar de gaswagens zijn te zwaar voor het weggetje (lees bruggetjes) wat van de doorgaande weg naar ons dorp loopt.