Kamp Erika

In de Boswachterij Ommen staat dit monument van het Kamp Erika, van 1941 tot 1945 een plek van ontberingen, pijn en heel veel leed. Eerst deed het dienst als gevangenkamp van de Duitsers en daarna is het in gebruik geweest als Arbeitseinsatzlager.

Het was november 2019 toen wij hier stilstonden tijdens het lopen van het Pieterpad. Diep onder de indruk waren we maar ook verwonderd, kamp Erika, de naam zei ons niets. Jaren later kwam hier antwoord op tijdens de Nationale Herdenkingsdag van 2024, heel bijzonder.

Gisteravond zagen we de uitzending van de herdenking op de Dam die uitzonderijk leeg was. Het was er stil zoals ook bij ons in huis. Diep onder de indruk keken wij naar deze herdenking, ik zat met betraande ogen en een dikkel keel, het grijpt me altijd aan.

Toen ik gisterochtend vroeg even op NOS app keek werd ik getroffen door een item over kamp Erika, een concentratiekamp dat werd vergeten en verzwegen. Ik had een drukke dag dus het hele artikel heb ik niet gelezen maar het onderwerp bleef wel zeuren in mijn hoofd. 

Om half acht gisteravond werd er tijdens de uitzending even stilgestaan bij de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereloorlog in kamp Erika in Ommen. Tijdens de oorlog kwamen er zo'n 7000 voornamelijk niet-Joodse mannen terecht in dit extreem geweldadige Duitse concentratiekamp. Toch is de herinnering aan kamp Erika uit het collectieve geheugen verdwenen.

Tijdens de uitzending zei ik tegen Mart dat ik zeker wist dat wij daar een keer geweest waren bij het wandelen van een lange afstands pad. Even zoeken op mijn blog en ik vond het snel. Ik heb de foto en de tekst die ik toen op mijn blog zette hierboven afgedrukt. Wie meer over kamp Erika wil lezen, kijk hier.

Dat we nooit zullen vergeten.