HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

Weer een dag in het ziekenhuis voor  me. Leuk is anders maar de ontbijtjes zijn in ieder geval goed. Een soepkom thee,  verse broodjes,  twee soorten kaas en jam. De warme maaltijden, twee volledige, wat minder. De  verzorging is uitstekend, fijne verpleegsters waaronder veel mannen.  Gisteren weer een gesprek  gehad met een arts. Vanuit het ziekenhuis  in Lyon is voorgesteld om een biopsie te nemen van de plek, voorlopig kan ik het niet anders uitdrukken en dat moet dan daar gebeuren. Aubenas is een streekziekenhuis en is daar niet voor uitgerust. Maar daarvoor moet eerst de nierbekkenontsteking verdwenen zijn en daar wordt hard aan gewerkt. Doorlopend een infuus met een ontstekingsremmer en ik drink liters water per dag die ik natuurlijk ook weer uitplas. Ik heb toestemming gegeven voor de biopsie maar met de overweging om gelang de uitslag daarna naar Nederland te gaan. Ik heb contact met mijn huisarts in Nederland. Dank voor al jullie lieve en betr...

 Ik lig onverwacht in het ziekenhuis, gisteravond opgenomen. Ik kreeg vrijdagochtend vroeg  pijn die ik herkende en ik dacht onmiddellijk aan dat kleine niersteentje wat achtergebleven was in mijn nier. In de loop van de dag nog twee kleine aanvallen maar niet alarmerend. 's Nachts hele hoge koorts gehad met rillingen van de kou en klappertanden. We hebben ons gisteren in de loop van de ochtend bij de spoedopname van het ziekenhuis in Aubenas gemeld. Bloed- en urineonderzoek, veel te hoog. Ik kreeg heel snel een scan met contrast vloeistof en die wees uit dat er een massa bij de linkernier zit. Het woord tumor werd een keer gebruitkt. De jonge dokter heeft gisteravond nog contact gehad met een specialist in een ziekenhuis in Lyon waar ik vanmorgen besproken wordt. Ik mocht niet naar huis, zelfs niet om wat nachtgoed te halen, ik schijn een nierbekkenontsteking te hebben en ging meteen aan een infuus. Tot zover.

Toen we hier in februari even waren merkte Mart dat de boiler in het vakantiehuis wat lekte. Niet alarmerend maar toch. Zoon Bas gebeld en die gaf wat instructies die helaas niet hielpen. Goed, als we straks in april terug zijn verhelp ik het wel zei Mart maar kwam gisteren na nog wat uitproberen en overleg met mijn broer Joop tot de conclusie dat een nieuwe boiler de beste oplossing was.  Dus op naar Valence naar een grote bouwmarkt die hetzelfde merk verkocht als we al hadden. Dit in de hoop dat de muurbevestigingen dezelfde zouden zijn als bij de oude boiler. We wisten precies wat we nodig hadden en werden snel en vakkundig geholpen. Die ervaring hadden we al opgedaan met dit bedrijf tijdens de grote renovatie van ons huis in 2013. Toen hebben we daar voor tienduizenden euros uitgegeven. Gelukkig heeft Mart een goede steekwagen waarmee hij het grote pak, wat maar net in de auto pastte, mee naar beneden bracht. Tot zover, de volgende dag verder. Die volgende morgen bij het wakker...

Even een rondje dorp na het ontbijt en we zagen net na de broodoven die nu mooi ingepakt staat de eerste brem langs het pad. Als die eenmaal groeit zie je hier binnenkort hele hellingen met bloeiende brem, prachtig vind ik dat. Hé, dat is kruipend zenegroen, nog nooit gezien hier want ik let altijd goed op wat er groeit en bloeit langs dit pad wat ik veel loop. Het zijn maar een paar plantjes maar ik ben er toch blij mee. Wat diversiteit tijdens mijn ochtendwandelingetje juich ik toe. En dan wat paardenbloemen. Zo gewoon als het maar zijn kan maar niets mis mee, stralend geel. Ik weet niet hoe dit laaggroeiende plantje heet, Google Lens wist er ook geen raad mee maar ik vind het wel leuk. Mooi toch, zo'n stuk helling in het geel. Alles wat groeit en bloeit tijdens dit korte wandelingetje krijgt mijn aandacht. Mart word weleens gek van mij en mijn fototoestel.

Na twee dagen werken aan de broodoven is het geheel afgedekt met een zeil, het begon te regenen en er is afgesproken dat we met Pinksteren als de meeste buren weer hier zijn gaan proberen het karwei af te maken. De dag erop, gisteren dus, hadden we onze jaarlijkse opschoondag. Er werd een oud pad wat boven de huizen het dorp uitloopt schoongemaakt. Ik ging niet mee, met twee slechte knieën doe je niet veel op die helling. Ik zou voor de koffie zorgen en had voor erbij een lekkere cake gebakken.   Florence belde van daarboven dat het wat later werd, ze waren bijna klaar, ik kreeg een fotootje. Tot mijn verrassing was Joël die een klein vakantiehuisje boven in het dorp heeft er ook bij, hij had meegeholpen op het pad en zijn vriend Bernard kwam gezellig mee om koffie te drinken.  Die twee lieverds hadden bij alle buren een brioche voor de deur gelegd. We zaten natuurlijk weer veel te lang aan de koffie, het was kwart over elf en er zou nog een karweitje gedaan worden. Buurm...

Toen ik vanmorgen tegen koffietijd ging kijken bij de mannen was men al aardig opgeschoten. De ronding van de muur zit er bijna perfect in. Mart slaat hier nog wat uispringende stenen iets naar binnen. Daarna legde hij ter controle de waterpas er nog verticaal langs, de buurmannen moesten erom lachen maar waren tegelijkertijd ook vol bewondering. Er moet verband in zo'n muur zitten en je kan hier goed zien hoe al die kleine stenen gebruikt zijn tussen de grote stenen. Op veel plekken in zo'n muur worden stukken pijp geplaatst om de waterafvoer te reguleren.   Patrice had contact opgenomen met  een van de mensen van de   Fondation du Patrimoine, een stichting die het behoud van erfgoed behartigt en die ons in de laatste fase van de herbouw heeft geholpen. Hier wat advies op papier. Er word sable à enduire (een bepaald soort zand) en kalk gemengd in een bepaalde verhouding.  Achter  de eerste wand worden kleinere stenen gegooid als vulling en daar gaat de kalkmort...

Om halfnegen gistermorgen begonnen de herstelwerkzaamheden aan de broodoven waarvan een deel afgelopen oktober instortte. Kijk hier maar even hoe het er toen uitzag. Eerst moet het ingestorte deel schoongemaakt worden, dus stenen en zand verwijderen. Er is altijd wel iemand die iets lekkers maakt voor bij de koffie. Een muur opbouwen doe je met de grote stenen en met de kleine stenen leg je de grote recht en vul je gaten. Onze Franse buren vragen vaak advies aan Mart, hij heeft in zijn eentje de meeste muren opgebouwd en daardoor ook de meeste ervaring.   De leien (lauzes) zijn niet allemaal heel gebleven maar we kennen een groeve waar we die kunnen halen. Die groeve vonden met behulp van aanwijzigingen van onze vriend Kees tijdens de jaarlijkse wandeling met onze dorpsgenoten. Het zal nog heel wat inzicht vergen om deze ronding weer in de muur te krijgen.

Omdat er in het dorp werkzaamheden in de planning staan zijn er al verschillende buren aangekomen. Aan tweede paasdag doen we hier niet, ik heb al op verschillende plekken bosmaaiers  gehoord. Ook Mart is aan het maaien en ik ben met de buitenboel bezig geweest. Eerst met de ragebol in de hoeken de spinnen verjaagd. Dit plateautje grenst aan mijn keuken. Daarna met de stofzuiger, zo'n industrieel geval overgehouden van de winkel werkplaats in Stolwijk, alle scheuren en gaten schoon gezogen. Daarna een emmertje sop gepakt en alle ramen en deuren gepoetst. Links naast het keukenraam de deur naar de hal van ons huis. Dit is de deur naar de vakantiewoning met links nog net te zien een klein raampje naar de hal daar. Rechts het tweede raampje van de hal en links de deur naar de grote slaapkamer van de vakantiewoning. De tweede slaapkamer heeft een raampje aan de andere kant van het huis. Op de eerste etage bevindt zich een grote kamer keuken. We hebben dit zo gedaan omdat daar boven vee...

Er is nog niet zo heel veel te vertellen over de moestuin maar met deze foto ben ik heel blij. Toen wij hier in februari waren zag het er naar uit dat de artisjok helemaal ter ziele was gegaan, Mart heeft toen alle verrotte bladeren er af moeten snijden. Maar zie, voor de derde keer in de lange tijd dat deze plant in onze moestuin staat is hij in blad gekomen. Met recht kan je deze plant een overlever noemen. Of de artisjok nu ook weer zoveel bloemen gaat geven zal ik af moeten wachten. De regen van eergisteren en de nacht ervoor was te heftig voor de tere slaplantes die maar net in de grond zaten. Stom, we hadden er een paar kratjes overheen moeten zetten. Maar even afwachten wat er van terecht gaat komen. De bietenplanten staan er iets beter bij. Maar de aardbeiplanten staan al even buiten, die zijn al meer gehard. De komende week gaan we weer wat meer zon krijgen, daar houden ze van. Hier is niets mis mee, met die rabarberplant. We hebben er meerdere in allerlei stadia van groei sta...

Al mijn lezers een fijne Pasen toegewenst, in de zon of zonder zon, op vakantie of  thuis. Wij gezellig thuis met zijn tweetjes en de kachel aan. Regen, rukwinden en daarbij lage temperaturen. Maar we laten ons niet van de wijs brengen, we hebben al mooie dagen gehad en er zullen vast nog vele volgen. Natuurlijk wel met paaseitjes en een goed boek. En een wandelingetje als het droog wordt.

De laatste dagen dagen regen gehad maar vandaag hadden we de hele dag zon. Lekker om weer wat buiten te gaan doen. De inhoud van die twee grote hangpotten die ik had gekocht heb ik in deze langwerpige aardewerk bakken gezet. Een paar jaar geleden heb ik dat ook gedaan met die gevulde ronde plastic potten en dat is me heel goed bevallen. Ze kosten wel wat maar hier heb je de hele zomer plezier van. Regelmatig water geven, af en toe met wat mest en ze bloeien dat het een lieve lust is Zeven verschillende planten in iedere bak. De bakken staan op een muurtje van de cour en dat muurtje is nu nog wat groen uitgeslagen maar binnen enkele dagen gaat Mart hier met de hoge drukspuit aan het werk, wat zal dat opknappen.

Onze Belgische vrienden waren in de Ardèche en stonder erop dat wij met hen gingen eten. Een bedankje voor een laskarweitje wat Mart verleden jaar voor hen deed. Dat bedankje was helemaal niet nodig maar uiteindelijk hebben we het toch maar geaccepteerd want niets leuker dan met gezellige mensen uit eten gaan. De lamsbout was voortreffelijk en het dessert (ravioles au chocolat) maakten het helemaal af. We bezochten het nieuwe restaurantje in Saint Julien du Gua, wijzelf waren er in februari al een keer geweest. Voor Carine en Andre was het nieuw maar we waren het met elkaar eens, een aanwinst, niets dan lof.

Deze dag zien we op de beroemde markt van Chichicastenango ook een processie van de religieuze broederschap, of cofradias. Deze prachtige stad, omgeven door valleien en overschaduwd door bergen, heeft veel spirituele en ceremoniële gebruiken.  I n Guatemala leven nog veel Maya's. Deze Maya's hebben het katholieke geloof samengebracht met hun oude Mayarituelen. Dit zie je goed bij de kerk van Chichicastenango. Overal wordt wierook gebrand en de sterke zoete geur dringt door tot in de kerk. Bloemen spelen ook een belangrijke rol als decoratie en bij offers. Er werden meerdere van dit soort poppen meegevoerd in de processie. De mannen dragen prachtige hoofdoeken, kunstig gevouwen om het hoofd. Leden van de Chici's confradia gaan voorop in de stoet op weg naar de kerk. Maar wij mogen de kerk niet binnen dus we slenteren nog even over de markt en bekijken de kleurrijke geweven stoffen die op grote rollen in de marktkramen liggen. Ik raak niet uitgekeken op de kleding van de vrou...