HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

In Delfshaven aan de Mouterbrug staat een leuk beschilderd elektriciteitshuisje.  Er zijn veel van deze huisjes beschilderd in Rotterdam en het mooie is, ze worden niet meer beklad en dat waarschijnlijk om dat  veel ervan een burgerinitiatief is. Het was kunstenares Vera Harmsen die het verwaarloosd elektrahuisje met historische gevels en portretten van omwonenden  beschilderde. Het begon met tante Lien. Al snel kwamen er meer bewoners, die op het elektrahuisje geportretteerd wilden worden. Daarna kwamen de toeristen uit Australië en België. Zij fotografeerden haar terwijl ze aan het werk was.  Heel leuk gedaan, bewoners uit de buurt op het huisje afgebeeld. Lekker ongedwongen. Ook de elektriciteitskast ernaast is beschilderd. Het vrolijkt de boel daar mooi op.  

Gisteren de achtste en laatste chemo gehad. En hoe nu verder, daar was ik wel nieuwsgierig naar. Omdat de werking van de chemo nog enige weken doorloopt wordt er een PET scan ingepland voor de derde week van februari. Daarmee kan men zien hoeveel het lymfoom geslonken is. Hoogst waarschijnlijk wordt er een overstap gemaakt naar R-onderhoud (Rituximab), een immunochemotherapie die per infuus wordt toegediend en dat drie maandelijks gedurende twee jaar. Die Rituximab kreeg ik er nu ook al bij tijdens de 8 chemo kuren.  De keuze wordt altijd gemaakt gebaseerd op het specifieke type kanker, de fase, de grootte van de tumor en de impact op de kwaliteit van leven. Ik heb graad 3 A in stadium 4 en dat is niet gunstig. En  bovendien een grote tumor. Maar...ik ben er nog en zeker van plan om nog een poosje te blijven. Na het verwijderen van de stent ben ik behalve af van de pijn een stuk fitter geworden en kan weer lekker wandelen. Dat wandelen ga ik wat proberen op te voeren, dus telk...

De dag voor Oudjaar togen we naar Rotterdam om eens rond te kijken in historisch Delfshaven, ik wilde er wat foto's maken. We waren daar een paar jaar geleden geweest maar toen had ik geen camera bij me en ik dacht vaak, ik moet daar nog eens heen. Ik heb tegenwoordig een app op mijn telefoon met mooie routes in Rotterdam, RDam Routes. Er staan 34 routes op, korte en lange. Veel 4 of 5 km, dat is voor mij ideaal. Dit is het Zakkendragers Huisje. Het dateert uit 1653 en was oorspronkelijk de verzamelplek voor het zakkendragersgilde, dat zakken met graan en grondstoffen loste bij de lokale distilleerderijen. Deze prachtige voordeur is van de stadsbrouwerij en tevens restaurant de Pelgrim. In Stadsbrouwerij De Pelgrim wordt het ambachtelijk gebrouwen Pelgrimbier gemaakt, op basis van zuiver Rotterdams water. Vandaar ook wel de bijnaam ‘Vloeibaar goud uit Rotterdam’. In de brouwerij kun je alles leren over bier en bierbrouwen en proeven hoort er natuurlijk bij. Als je hier om je heen k...

Plafond kunstwerk aan de Belcrumzijde van Station Breda bij de ingang van de fietsenstalling onder de overhangende kantoren van de Belastingdienst Het is gemaakt in 2016 door kunstenaar Derk Thijs. De opdrachtgever was het Rijksvastgoedbedrijf.   Het kunstwerk is geïnspireerd op een 14e eeuwse Toscaanse muurschildering in de raadszaal van Siena en is een symbolische voorstelling van de 7 deugden die nodig zijn voor een goed bestuur: rechtvaardigheid - gematigdheid - verstandigheid - grootmoedigheid - vrede - zielskracht - wijsheid. Ik heb maar twee deugden kunnen fotograferen. Boven je hoofd fotograferen valt niet mee en er liepen veel mensen waardoor ik telkens terug moest stappen. Het zijn mooie muurschilderingen met een bijzonder thema vooral als je bedenkt dat deze gemaakt zijn onder de kantoren van de belastingdienst. Knap om zoiets te bedenken.

Afgelopen maandag was het net of je in een sprookjesland liep in Bovenkerk. Strakblauw en dan al die prachtige bomen met hun witte laag die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht. Het was wel wel voor de zoveelste keer Bovenkerk maar dit is een kort loopje vanaf ons appartement en wij hebben er geen behoefte aan om nu te gaan autorijden. Tenslotte is hier met de sneeuw genoeg moois te fotograferen. Leuk was dat ik nu eens niet de enige was die foto's nam, er waren heel wat mensen die deze pracht vast wilden leggen. In een van de bomen zat een duif te dutten. Nog maar een keer mijn boom maar nu met deze blauwe lucht en een laagje sneeuw op de takken nog mooier dan zaterdag. Zielige pegeltjes, voor die mooi lange pegels moet het echt harder vriezen. Wie weet, februari moet nog komen. Een kromme wilg, ook nog hol en dan toch zoveel takken. Wilgen kunnen wel honder jaar oud worden maar dan moeten ze wel regelmatig geknot worden. We liepen helemaal tot het eind van Bovenkerk, tot aan de...

Na het dorp Haarzuilens liepen we eerst een stuk over een asfaltweg, minder leuk, maar al gauw kwamen we op het landgoed te lopen. Op de site van Natuurmonumenten las ik het volgende: Bijzonder aan landgoed Haarzuilens is de verscheidenheid aan beheertypen; akkers, bos en bloemrijke graslanden komen allemaal terug in het gebied. In juli 2025 zijn er maar liefst 1000 verschillende planten, dieren en insecten geteld op landgoed Haarzuilens.  Vrijwilligers, natuurliefhebbers, biologen én omwonenden hebben samen twee maanden lang gezocht, gekeken en genoteerd. Deze telling laat zien hoe rijk en bijzonder de natuur op het landgoed is.  Dit soort natuur hoort op een oud landgoed. Zo'n prachtige bomenlaan, de status van toegangsweg verloren, ik kan er echt van genieten. Na de bomenlaan kwamen we in het  Parkbos de Haar te lopen.  Tijdens de boomplantdagen in november 2015 kwamen 15.000 mensen naar landgoed Haarzuilens om een boom te planten in het nieuwe Parkbos de Haar. Ma...

Ongeveer een kilometer na het kasteel liepen we het dorp Haarzuilens in. Dit was het eerste huis wat we zagen, de rood-witte luiken verraden welke gebouwen bij het landgoed horen.   Het oorspronkelijke dorp Haarzuilens lag naast het kasteel maar moest voor de bouw van het huidige Kasteel de Haar wijken. Uitgezonderd de toen vervallen kerk. Die staat nog steeds naast het kasteel maar wel volledig gerestaureerd. In 1898 werd Haarzuilens afgebroken. De kasteelheer wilde nieuwe kasteeltuinen aanleggen en daarvoor moest het dorp verdwijnen. Een kilometer oostelijker werd een nieuw dorp uit de grond gestampt, grotendeels ontworpen door architect Pierre Cuypers, die ook verantwoordelijk was voor de herbouw van het kasteel. Het nieuwe dorp was net als het oude opgezet als een brinkdorp.  Je zou in dit dorp zo een Dickens festival kunnen organiseren schoot er door mijn hoofd toen ik er rondliep, je waant je in een oud Engels dorpje. We zijn hier naar binnen gegaan, ik was nieuwsgi...