Heen en terug naar de Ardeche

Hadden we zaterdag mooi weer, wel veel wind, zondag aardig weer maar een stuk kouder, vandaag was het echt droevig, de hele dag regen. We waren op het wijndomein van Nederlanders in de Gard om Koninginnedag te vieren. Er werd ook een rommelmarkt georganiseerd dus dat kwam mooi uit. Kreeg ik de kans om veel oude spullen kwijt te raken die er na mijn opruimwoede over waren gebleven. We begonnen nog even droog, dus buiten, maar dat ging al heel snel mis en we verhuisden met zijn allen naar een grote loods. Het bezoekersaantal viel door het slechte weer tegen dus veel is er niet verkocht, wel een paar grote dingen. Ik heb nog wat uitgedeeld aan de organisatrice en medestandhouders en de rest, niet veel bijzonders, gaat naar de déchetterie. Om warm te blijven schonk Mart een oranjebittertje.

Vijfentwintig jaar geleden waren we er al eens geweest met de kinderen, dus het werd tijd om het weer eens te zien, maar nu van beneden (ik ben niet meer zo'n held om er bovenop te gaan lopen). De Pont du Gard is een Romeins aquaduct dat later is uitgebreid tot brug. In de 1e eeuw na Chr. ontwierpen en bouwden de Romeinen dit 50 kilometer lang aquaduct voor waterlevering aan Nîmes. Wil je meer weten over dit imposante bouwwerk, kijk dan even hier . Het is onvoorstelbaar dat de Romeinen in die tijd in staat waren om dit te bouwenen nog vakkundig ook blijkbaar, want het staat er nog steeds. 

 We zijn een weekend weg naar de Gard, een departement onder de Ardêche. Terwijl ik dit blogje maak, zitten we op een kleine camping (op de hele camping gratis Wifi)  in de buurt van Uzès. Een prachtige stad, met veel oude herenhuizen en mooie pleinen. Het ligt ongeveer ter hoogte van Avignon en wat zuidelijker ligt Nîmes. We hebben vanmiddag gefietst rondom Uzès en wat kleinere plaatsjes bezocht. De foto's zijn gemaakt in Saint Quentin la Poterie, een belangrijk aardewerkcentrum. Straks gaan we op de fiets naar Uzès, een lekker restaurantje zoeken. Zal geen moeite kosten, want er zitten er genoeg.      

Iedereen heeft hier irissen, ze groeien overal. Makkelijke plant, hoef je niet naar om te kijken. Ik krijg ze dan ook geregeld aangeboden, verleden week nog een kistje van Marie-Christine. Deze blauwe irissen kreeg ik verleden jaar en ik heb ze toen maar in een graf geplant, wist anders niet waar ik er mee heen moest. En nu bloeien ze, toch een mooi gezicht. Ik neem aan dat de oude mevrouw Benefice, haar resten liggen eronder, hier ook mee instemt. Isaline heette ze, geboren in 1879, gestorven in 1951, toen was ik twee jaar oud. Verder wil ik nog even melden dat het vandaag qua weer een beetje voorjaar leek buiten, eindelijk.

De wand tussen de twee schuren (onze schuur en de voormalige van mr. Chaussedent) is er door Mart uitgesloopt. Het meeste hout was aangetast door de houtworm en is in stukken gezaagd, als brandhout heeft het nog enige waarde. Door die koude maand april brandt de kachel dag en nacht en gaat het hard met ons stookhout, dus dit hout was weer een welkome aanvulling. Wel gek, we hadden het bijna twintig jaar altijd over twee verschillende schuren, nu hebben we er opeens één en het is ook nog eens de bedoeling dat het geen schuur blijft.

Deze brug ligt bijna aan het eind van ons dal, bij Le Moulinol. Het is wel de mooiste brug die over de Auzène gaat, nog geheel intact.  De Auzène ontspringt in het bos van Pradou, gemeente Saint Julien du Gua op 1285 meter en na 22 km. komt ons riviertje uit in de Érieux, die op zijn beurt weer de Rhône instroomt. Dit las ik allemaal op internet, ook dat deze rivier op dat korte stukje wel door 14 kleinere riviertjes gevoed wordt. Eigenlijk logisch met aan weerskanten steile bergruggen, daar loopt wel wat water vanaf.

Ook de kelder heeft een schoonmaakbeurt gekregen, alles, maar dan ook alles is van zijn plaats geweest. Er is gesorteerd, opgeruimd, geveegd, gezogen maar het allerbelangrijkste, er is veel weggegooid. We hebben dit huis nu bijna twintig jaar en er is wat in verzameld. Alles wat we in Stolwijk niet meer konden gebruiken ging hier mee naar toe onder het motto 'kan nog wel handig zijn in Frankrijk'. Maar daar kan je niet mee door blijven gaan. Dus nadat we hier verleden jaar langere tijd vertoefd hadden wist ik wel ongeveer wat er wel en niet gebruikt werd. In januari ben ik hier begonnen in de kledingkasten en ben nu met de kelder geëindigd. Ook de oude schuren hebben een beurt gehad, alhoewel daar in de komende tijd nog wel meer geruimd zal moeten worden. We zijn vanmiddag met een auto en aanhanger vol naar de déchetterie (zo'n plek waar je al je vuil kwijt kunt, ik kan nooit op het Nederlandse woord komen) gereden en we kwamen met een heel goed gevoel weer terug.