Heen en terug naar de Ardeche

Er komt in de Ardèche overal water uit de grond, hier ontspringt zelfs aan de voet van de Gerbier de Jonc de rivier de Loire, de langste rivier van Frankrijk. Dus niet zo gek dat in de Ardèche ook een van de grootste watervallen van Frankrijk naar beneden klettert, het zijn er op die plek zelfs meerdere, de Cascades du Ray-Pic. Wij gingen er vanmiddag even kijken . De waterval ligt op een hoogte van iets meer dan 1000 meter en in het midden van basaltisch gesteente. Er kwam nu aan het eind van een warme zomer niet zoveel water naar beneden. Acht jaar geleden waren we hier al eens met onze kleinzoon Thijs en toen was de waterval veel groter. Een jaar daarna vond hier een ernstig ongeluk plaats, er vielen een paar grote rotsblokken naar beneden en toen is het hele terrein lange tijd afgesloten geweest. Het is nu ook niet meer mogelijk om helemaal beneden bij het water te komen en er zijn overal hekken en uitzichtpunten gemaakt.

Eind september verleden jaar hadden we 'La Dolce Via' , een fietspad over een oud spoorwegtracé al een keer met broer Joop gedaan. Toen namen we vanaf Les Ollières-sur-Eyrieux de route naar Le Cheylard, nu gingen we richting de Rhône, naar Saint-Laurent-du-Pape. Wederom was het genieten met als verrassing dit waarschuwingskruis wat er al jaren niets staat te doen. Deze brug werd volgens het bord wat erbij staat in 1890 verwoest door het wilde water van de rivier. En deze oude resten rechts zijn nog van een brug die al in 1679 instortte. Fijn dat de Fransen niet zo snel zijn met opruimen en de restanten van veel oude bouwwerken gewoon laten staan want ik vind dit allemaal reuze interessant om te zien.

We kunnen natuurlijk niet iedere dag de hort op zijn en aangezien bij broer en man het woord 'stilzitten' niet in het woordenboek voorkomt besloten ze vandaag onze garage op te gaan ruimen. Na de bouw van het vakantiehuis en de renovatie van ons eigen huis was daar nog niet van gekomen, het was hard nodig. Verbouwen doen we niet meer dus er kon veel weg. De meeste zaken op de bovenste foto worden opgestookt in de kachels, maar niet die oude bank, die mag nog blijven. En dat oude beddenhoofdeind wil ik volgend jaar in de moestuin zetten, dit tot grote hilariteit van de heren. Alles wat in de aanhangwagen ligt, behalve die grote balk bovenop, gaat naar de vuilstort. Er is nadat ik deze foto nam nog heel wat bijgekomen. Zo, dat is opgeknapt. De vloer geveegd en alles wat bewaard mocht worden netjes neergezet. Zo kan de aanhangwagen er riant in want die blijft hier deze winter. Volgend jaar gaan de mannen de balken van het zoldertje vernieuwen, die zijn slecht, eent...

Er zijn niet veel echte klussen voor mijn twee mannen (het is trouwens zondag, dan wordt er niet gewerkt). Daarom heb ik besloten om ons, met mijn broer hier op bezoek deze week, als toeristen te gaan gedragen en daar vandaag maar eens mee te gaan beginnen. Als eerste hebben we de grotten van Jaubernie bezocht. Vlak na Privas tegenover het dorpje Coux begint een wandelpad wat ons stijgend naar een rotswand bracht met daar langs een smal pad. Onder ons een diepte waar ik maar niet in gekeken heb. In deze rotswand liggen acht grotten die vooral gebruikt werden tijdens de godsdienstoorlogen tussen katholieken en protestanten, ze deden dienst als onderkomen voor de protestanten van 1567 tot 1629. De laatste grot is de grootste en mooiste. In de grotopening werd een muur gebouwd met deur en raamopeningen. Zelfs een schoorsteen bezat deze immens grote grot. Onvoorstelbaar dat hier ooit honderden mensen gehuisvest waren. Op de...

Met negen mensen uit ons dorp maakten we gisteren een prachtige wandeling. Er was wat regen voorspeld maar op een paar druppels na hielden we het droog. We begonnen hoog op 938 meter met een frisse wind en prachtige wolkenluchten. Hierboven onze nieuwe buurman Bernard die het huis van Marie-Christine heeft gekocht. Zijn vrouw Dominique was er niet bij, zij was op vakantie. Fijne mensen die goed in de sfeer van ons dorp passen. En een goede wandelaar evenals Patrice op de foto hieronder. We liepen van Col de Croix de Ferrières naar Col de Quatre Vios over een kam waarna we stegen naar Pétaloup. Daar boven op 1350 meter heb je een schitterend uitzicht over de bergen, werkelijk adembenemend. Met helder weer moet het nog veel mooier zijn, dus hier zullen we nog weleens komen. Ik was met de mannen de laatste klim omhoog gegaan naar de oriëntatietafel waar zij wel op de foto wilden. Rechts staat mijn broer Joop die voor een weekje met ons is meegegaan vanuit Nederla...

Zowel in Nederland als in Frankrijk is het weer sterk veranderd. Op onze rit naar het zuiden vandaag veel regen en zwaar bewolkte luchten. Maar ondanks het mindere weer was onze reis voorspoedig en waren we al om vier uur in de Ardèche. De hellingen beginnen te kleuren door de varens die in herfsttooi gaan. Morgen hebben we de najaarswandeling met de dorpsvereniging. Laten we hopen dat het droog blijft.

We vertrekken morgen weer naar La Douce France en zijn vandaag nog even langs de AH in Gouda gereden om wat pakken lactosevrije melk te kopen. Ik ben lactoseintolerant, al jaren en ik zie het niet als een echt probleem. Hele kleine hoeveelheden kan ik wel hebben maar ik moet niet iedere dag een glas melk gaan drinken. En dat vind ik nou juist zo lekker en dan 's avonds na het warme eten nog graag een schaaltje yogurt. Jammer dan, het gaat niet. Je kan natuurlijk overal plantaardige melk krijgen maar ik vind het niet te drinken, het smaakt naar bordkarton. Gelukkig heeft mijn kleine Stolwijkse supermarkt tegenwoordig zowel lactosevrije melk als yoghurt in het koelvak, hartstikke lekker. Helaas is dit niet te krijgen in de Franse supermarkten. Dus neem ik tegenwoordig deze houdbare melk van AH mee, goed te drinken. Ik neem aan dat ik op den duur ook in Frankrijk wel zal kunnen krijgen wat ik nodig heb maar tot die tijd is dit een goed alternatief.