Skip to main content

Posts

Nog twee ovens

Ik wil nog wat vertellen en wat foto's laten zien van de twee andere plekken met een broodoven waar we langs wandelden. Een ding was zeker, ons dorpje had de mooiste richtingaanwijzers naar de oven, gemaakt door vrienden van buurvrouw Jany. In de andere dorpjes hingen er papiertjes in de struiken.  De oven op de camping in Intre was een professionele en niet zo oud als die van ons van oorsprong was. Hij is verleden jaar hier opgebouwd nadat hij was weggehaald uit een dorp in de buurt. Ik schat dat de oven van rond 1900 is en hij wordt daar op de camping intensief gebruikt.  De man die er het brood bakt doet dit al vijfentwintig jaar en hij kan er wat van, wat een prachtige broden. Behalve brood voor de camping bakken ze voor twee restaurants hier in de buurt. Maar er was niet alleen brood, er stonden ook heerlijke taarten die in de oven gebakken waren en samen met een glaasje koud appelsap smaakte dat verrukkelijk.  Weten jullie trouwens dat de prijs van ...

Huis en tuin voor mezelf

Zondagmorgen en huis en tuin voor mezelf, heerlijk vind ik dat. Mart is gaan fietsen met de twee sportieve dames die in ons vakantiehuis zitten en ik ben benieuwd wie er straks het meest vermoeid thuiskomt. De dames zijn de bergen niet gewoon maar daarentegen is Mart een stuk ouder.  Ik doe niks, ik lees. Bertie had afgelopen week een recensie over een boek van Jody Picault op haar blog staan en verwees daarin ook naar een ander boek van haar, 'Voor de wolven'. En toevallig had ik net ontdekt dat er een boek van deze schrijfster in mijn boekenkast stond, herkomst onbekend maar ik denk de kringloop.  En dat bleek dat wolvenboek te zijn wat ik nu aan het lezen ben. Prachtig boek, ik kan het aanraden. Wat is de blogwereld toch leuk, de ene keer stuit je op een goed recept en een andere keer lees je iets over een boek wat bij jou al jaren ongelezen in de boekenkast staat.

Met de complimenten

 Toen ik een paar weken geleden dit recept op de blog van Alet zag wist ik direct dat ik dat voor het repas van gisteren zou gaan maken. Het leek me een echt Frans hapje. Ik gebruikte net als Alet ook een siliconen bakvorm, alleen waren mijn 'gaten' veel groter.  Maar ik had gelukkig twee van die vormen en verdubbelde de ingrediënten. De bereiding is heel simpel en zo klaar. Alet gebruikte een magnetron maar die heb ik niet dus ik gokte maar wat en zette de oven op 180 graden. Volgens mij, ik weet het niet precies meer, stonden de baksels er maar een kwartiertje in, gewoon even goed in de gaten houden en als ze beginnen te kleuren met een cocktailprikker even controleren. Als die er droog uitkomt kan de oven uit.  Ik had 12 taartjes, mijn buren noemden het een flan, maar er waren zo'n twintig mensen dus hier en daar ging er eentje door midden. En weet je wat, ik kreeg de complimenten van de buurvrouwen en ik kan je verzekeren dat die weten wat koken en bakken ...

Repas in de regen

Alles staat bijna klaar voor het jaarlijkse repas van ons dorp. Ik heb mijn geruite tafelkleden maar weer tevoorschijn gehaald anders zitten we aan wit plastic te eten en jullie weten dat ik daar een hekel aan heb.  Hier en daar wordt er nog wat klaargemaakt en dan kunnen we aan tafel. Er zijn al diverse lekkere schotels uit de broodoven gekomen.  We zitten nog maar net of er breekt onweer los met een flinke bui. Natuurlijk zagen we al wat aan komen maar we hadden de hoop dat het over zou drijven, in de bergen is alles mogelijk. Snel wordt er ergens een groot zeil vandaan gehaald om de schade te beperken en iedereen is druk in de weer om de boel droog te houden. De regen wordt minder, iedereen zoekt een plekje waar het niet te hard drupt en men gaat onverstoorbaar door met waar men voor gekomen is, gezellig eten met elkaar.  Als je daar nog even je regenjack voor moet aanhouden is dat ook geen probleem.  Voor het eerst in ruim twintig ja...

Gemengde gevoelens

Na vier weken bezoekers te hebben gehad is vandaag de laatste, dochter Floor, op de trein gezet en die is ondertussen al weer bijna in Nederland.  Op weg naar huis gingen we nog even langs bij een grote bouwmarkt net onder Valence, Mart moest daar een paar zakken beton halen die hij nodig heeft voor het opbouwen van zijn muur. Wat zijn we hier vaak geweest, ik denk er met gemengde gevoelens aan terug. In augustus 2012 begonnen we achter in onze schuur met het bouwen van een vakantiehuis en renoveerden daarna ook nog eens ons eigen huis. We deden dit samen met twee bouwvakkers en het geheel nam een jaar in beslag. Vaak twee keer per week reden we naar deze grote bouwmarkt om materiaal te halen.  Het was een zware tijd en ik zou het niet graag nog eens doen.  We hebben natuurlijk wel wat terug gekregen voor onze inspanningen en daar genieten we nog dagelijks van.

Brocantemarkt op Col de Sarrasset

Maria Hemelvaart vandaag en dat betekent een vrije dag voor de Fransen.  Ieder jaar wordt er op deze dag hier vlakbij, op de Col de Sarrasset, een brocantemarkt gehouden waar we met vrienden altijd heen gaan. We hebben er de laatste jaren al heel wat leuke spullen weggesleept.  Dus vanmorgen troffen we elkaar daar weer om negen uur om even lekker over de markt te struinen. Maar het viel tegen jammer genoeg. In tegenstelling tot de laatste paar jaar viel er weinig te halen. De rode schoentjes waren leuk voor een foto maar daar bleef het bij. Wel kocht ik deze mooie grote vetplant, daar heb ik weer vele jaren plezier van. Onze vrienden kochten dit flessenrek, een goede koop. Al jarenlang bewonderden ze die van ons en nu hebben ze er zelf een. De eerste fles die op het rek ging dronken wij leeg tijdens een heerlijke lunch op hun binnenplaats. Ze kregen nog een leuke korting op het flessenrek maar dat kwam omdat we juist bij deze handelaar de afgelopen j...

Rando des fours.

Op drie locaties waaronder natuurlijk ons dorpje werd vandaag de broodoven opgestookt en kon men van alles happen en snappen. Tussen die drie plekken was een wandeling uitgezet zodat de bezoekers van de ene naar de andere oven konden lopen. In feite begonnen de mannen in ons dorp de oven gisteravond al op te stoken want het duurt wel even voordat zo'n grote oven warm is. Er is ook heel wat hout voor nodig maar dat is niet zo'n probleem, er is altijd wel iemand die dat heeft, in dit geval Rudolph. Vanmorgen om negen uur was iedereen al druk bezig, ook Mart die nog even een handig zonnescherm installeerde. Gisteren had hij op die plek alles gemaaid.  Om een uur of tien begonnen we met bakken, er was al van alles aangevoerd. De ronde pizza op de tafel hieronder, het werd een pizza blanche genoemd, was overheerlijk. Ik heb het recept gekregen van een buurvrouw, die ga ik eerdaags eens maken. 's Morgens hebben Mart en ik geholpen de wandelaar...