Heen en terug naar de Ardeche

Drie dagen Pieterpad en wat hebben we genoten. Er was nog genoeg kleur in de natuur, zo mooi, soms stonden we met zijn vieren gewoon even stil om die schoonheid op ons in te laten werken. Ja, we waren met zijn vieren wat natuurlijk tegen de regels is maar verder hielden we ons keurig aan de regels. We zaten op de grens van Gelderland en Limburg dus we zagen al veel kloosters en kapelletjes. Dit was een Mariakapel maar dan we een heel moderne. Je vraagt je bij zo'n hol onder een boom toch altijd af of zich hier dieren schuil houden. Er zouden natuurlijk ook kabouters kunnen wonen. Blad aan de bomen is mooi maar ook al dat beukenblad op de grond gaf het bos kleur. De Martinustoren in Gennep is nu een uitkijktoren. Het schip is verwoest in WO II. Er is hier aardig huis gehouden, vooral tijdens de bevrijding. Gemeentehuis van Gennep. Gennep heeft negen jaar bij België gehoord. In 1839 kwam het weer bij Nederland. We hadden vooral de eerste twee dagen prachtig weer met veel zon. En als ...

Jaren geleden, ik denk wel 25 jaar, kocht ik op de brocantemarkt in La Voulte twee lappen stof. Ik kocht ze bij een jonge vrouw die een grote tafel vol had liggen met dezelfde soort. Het was vitrage of gordijnstof, hoe je het wil noemen. Ik was niet de enige die er wat kocht, veel vrouwen werden aangetrokken door de prachtige stof die daar lag. De verkoopster vertelde dat ze de hele inboedel van een winkeltje van een oude vrouw had opgekocht. Ik nam drie meter van twee verschillende soorten stof. Eigenlijk had ik wel meer willen kopen, ik zag zoveel wat mijn ogen streelden maar dat vond ik te hebberig want ik wist niet eens wat ik er mee wilde gaan doen. Nou, tot voor kort eigenlijk nog niet en zo is het al die jaren in mijn linnenkast in het Franse huis blijven liggen. Ik keek er vaak naar en weg ging het zeker niet, veel te mooi maar een bestemming had ik niet. Maar toen ik kennis maakte met onze nieuwe woning zag ik mogelijkheden om die mooie stof eindelijk eens te gaan gebruiken. Z...

Ik zag het al uit de verte, in een wei met schapen week de houding van één schaap sterk af met die van de rest. Of was het geen schaap, was het een geit of een kleine pony? Dichterbij gekomen hebben we heel goed gekeken en konden er niets anders van maken, dit was een schaap. Maar een schaap wat liep op de knieën van zijn voorpoten. Tenminste, ik neem aan dat een schaap knieën heeft. Hier, kijk maar naar deze foto, hij loopt op zijn knieën. Jammer dat ik er niet aan dacht een filmpje te maken, doe ik eigenlijk nooit, maar het beest liep te grazen dus bewoog zich net als alle andere schapen daar in die wei langzaam naar voren, geen twijfel mogelijk.  Dus nu is de vraag, wat mankeert dit schaap. Ooit een poot gebroken en daarom zijn houding aangepast of heeft hij soms reuma, als een schaap al reuma kan krijgen. Ik kon het aan niemand vragen want er was niemand. In ieder geval had het schaap er geen zichtbaar hinder van. Dat hij dan nog maar lang mag leven daar in die lekkere groene w...

Tegenover een van de mooie boerderijen daar aan de Vlist merkten we op een hekje dit bordje op. Mart wilde al doorlopen maar ik riep hem terug, ik wilde even kijken. Over een houten bruggetje liepen we een landje op met fruitbomen. Toen ik me omdraaide zag ik dat die fruitbomen een prachtig laantje vormden met aan weerskanten een sloot.  Aan een van de bomen hing dit bordje en we volgden dit advies op, gingen zitten op een van de houten bankjes en genoten van dit mooi plekje aan de rivier. Wat fijn dat er mensen zijn die zo'n unieke plek willen delen. Aan de rand van het landje een grote rij dahlia's, sommige nog in bloei. Ik liep er heen om ze van dichtbij te bewonderen. En zag dat ze overeind werden gehouden door een stellage van houten palen en stukken betonmat. Dat vond ik erg handig want in de Franse moestuin hebben mijn dahlia's de neiging om met steunpaal en al om te vallen omdat ze te zwaar worden. Kees en Lenie, bedankt voor het genieten en het goede idee voor het ...

Als ze nog maar heel jong is vertrekken Kya’s familieleden één voor één uit haar leven. Ze groeit alleen op in een groot moerasgebied in North Carolina. Hoewel Kya verlangt naar menselijk contact voelt ze zich fijn in het moeras. Het is haar thuis en de natuur is haar leerschool. Naarmate ze ouder wordt leert Kya twee jongens kennen. Maar wanneer één van hen dood wordt gevonden valt de verdenking vrijwel meteen op Kya. Dit is het verhaal in het kort. Delia Owens schreef non-fictie bestsellers over haar leven als wildlife biologe in Afrika. Haar kennis van en haar liefde voor de natuur komen in 'Het Moerasmeisje'  sterk naar voren. Met oog voor detail geeft zij mooie, kwetsbare beschrijvingen over dieren en planten waarvan wij de meeste niet eens kennen. Ook weet ze het leven in het moeras zo perfect te omschrijven dat het bijna lijkt alsof zij haar eigen biografie geschreven heeft. Dat laatste sprak mij eigenlijk het meest aan in dit boek. De woorden, de zinnen die de schrijfst...

We gingen verder met onze wandeling van maandag langs het riviertje de Vlist. Het is een veenrivier en werd vroeger gebruikt als boezem voor de polders rondom het riviertje, er stonden veel molens voor het verpompen van het water aan de oevers van de rivier.  In die tijd werd de Vlist gebruikt voor transport van goederen van Schoonhoven naar Utrecht. T egenwoordig is het geliefd bij wandelaars en fietsers die je er vooral 's zomers veel ziet. Je kan langs de Vlist dan ook genieten van prachtige boerderijen, allemaal goed bijgehouden en bij veel ook nog met mooie tuinen. Wij lopen hier vaak en altijd zie je wel weer wat anders, iets wat je de de vorige keren niet was opgevallen. Wat een schoonheid dat prachtige bovenraam. Hier sta ik ook altijd even stil om de mooie voortuin te bewonderen, vol met vaste planten. In deze boerderij ben ik vaak binnen geweest maar dat is al weer heel lang geleden. Ik heb hier een paar jaar yogales gevolgd.  Op een vorige wandeling hier had ik dit ...

Schitterend weer gisteren en wij besloten een lange wandeling te gaan maken. Achteraf bleek het de warmste negen november ooit gemeten te zijn geweest en dat was te merken ook. Wij liepen de Bilwijker polder in en we kwamen de kinderwagen weer tegen op een boerenerf, ik blogde er hier al eerder over. Deze keer stonden er behalve potjes jam ook twee plantjes in en hele leuke gehaakte pannenlappen. Vandaag heb ik geen tijd meer maar morgen pak ik de fiets en ga zo'n plantje en een setje pannenlappen halen, die laatste leuk voor een cadeautje. We moeten onze lokale ondernemers tenslotte steunen, haha. Kijk, door deze polder lopen we en we gaan richting die molen daar in de verte. Die staat langs het riviertje de Vlist. Aan de slootkant zat een reiger, ik had geluk, ik kreeg hem mooi scherp op de foto. Met vogels is dat altijd maar even afwachten hoe zo'n foto er op je laptop uit ziet. De jaartallen op de molen geven 1874 - 2010 aan. In 2010 was de restauratie klaar aan de molen e...